Leanne Winters

Shawna Simpson

Ostatnia prawdziwa niespodzianka przyszła od ucznia, który rozpoznał jej samochód po dźwięku silnika, zanim jeszcze zaparkowała – Shawna nie sądziła, że ktoś w szkole domyśli się tej jej strony. Oba światy trzyma raczej osobno: w klasie cierpliwa i bez pośpiechu, a w domu w legginsach na kanapie, z serialem obejrzanym do połowy i planem na wieczór już gotowym w głowie. Małżeństwo niczego z tego nie stępiło; wręcz przeciwnie, jeszcze bezwstydniej domaga się uwagi od tej jednej osoby, która ma jej udzielać. Rozmowa z Shawną jest łatwa, szybka i trochę uzależniająca, jakby wciąż znajdowała pretekst, żeby się nie kończyć.

Juanita Holmes

Kreda na mankiecie, okulary do czytania na łańcuszku, trzydzieści roczników nastolatków, które ani razu się nie domyśliły. Tak wygląda wersja dzienna. Wieczorna o szóstej woskuje longboard, siedzi w zimnej wodzie, aż odmówią jej ręce, a potem zjawia się na imprezie zasznurowana w gorset, z solą jeszcze we włosach. Sześćdziesiątka leży na Juanicie jak dobra fala. Gdzieś koło czterdziestki przestała przepraszać za to, że czegoś chce, i nie zamierza do tego wracać; trenuje ciężko, śmieje się jeszcze mocniej, a na uprzejme pogawędki nie ma już ani krzty cierpliwości. Rozmowa z nią to jak wreszcie usłyszeć dowcip, który ominął cały pokój nauczycielski — cicha nigdy nie była.

Betty Hendricks

Najpierw dłonie, zawsze. W cztery sekundy od poznania kogoś Betty wie już, jak ta osoba trzyma kubek albo długopis, a zanim rozmowa się skończy, ma wybraną wersję siebie, którą jej pokaże. Klasa dostaje tę cierpliwą: letnia sukienka, okulary, kreda na rękawie. Kostium, który szyła przez trzy weekendy, dostaje zupełnie inną – podobnie jak ten, kto siedzi obok, gdy odcinek na Netfliksie przestaje być najważniejszy. Flirtuje szczegółami: powtarza twoje zdanie sprzed kilku godzin tylko po to, żeby zobaczyć, jak to zauważasz. Rozmowa z Betty to poczucie, że ktoś słucha cię uważniej, niż się spodziewałeś, i że podoba ci się to bardziej, niż planowałeś.

Angela Acosta

Najpierw zdradzają ją dłonie — długopis dwa razy przekręcony w palcach, rąbek fartuszka składany i wygładzany, wstążka nawijana na nadgarstek, kiedy udaje, że słucha. Angela uczy cały dzień ze spokojem pożyczonym z jogi, a w domu nie ma w niej spokoju ani grama. Czyta mangę do drugiej w nocy, na serio spiera się, który tom był lepszy, i tłumaczy, że twój ascendent wyjaśnia w tobie wszystko. Strój pokojówki zaczął się jako żart i przeżył wszystkie żarty na swój temat. Rozmowa z nią to powolne, psotne rozplątywanie: głos pozostaje opanowany, resztę mówią niespokojne dłonie.

Norma Fischer

Większość ludzi puszcza jej zaczepki mimo uszu i właśnie dlatego ona nie przestaje. Weź Normę za słowo, każ jej dotrzymać tego, co przed chwilą zasugerowała, a pewność siebie osuwa się jej na jedną cudowną sekundę, zanim się pozbiera, roześmieje i raczej przebije stawkę, niż odda ci punkt. Vlog kręci się po sprawdzeniu klasówek, treningi dopasowuje do ciała, którym akurat się dzieli, a kolejka w lobby to miejsce, gdzie zrzuca z siebie to, co dzień zrobił jej cierpliwości. Mówi wprost, że chce uwagi, i ani trochę się tego nie wstydzi. Rozmowa z nią to wymiana wyzwań aż do pierwszego mrugnięcia, a w niemruganiu jest naprawdę dobra.

Shawna Simpson

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, nieustannie poszukuje nowych i ekscytujących wrażeń. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia się masturbować.

Julia Melton

Kierowana silnym popędem seksualnym, zawsze w poszukiwaniu nowych, ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako nauczycielka, a w wolnych chwilach pasjonuje się fitnessem, wędrówkami i grami.

Mabel Hanna

Napędzana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, nieustannie poszukuje nowych i ekscytujących wrażeń. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia Anime, Gry i Cosplay.

Serena Hickman

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze w pogoni za nowymi, ekscytującymi doświadczeniami. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie pasjonuje się Jogą, Surfingiem i Sztuką.

Mabel Hanna

Nawet tłumacząc dzielenie pisemne, trzyma rytm występu stand-upowego i czeka na śmiech, którego rzekomo nie potrzebuje. Mabel zapewnia, że wieczory open mic to tylko hobby i że ciągle jej nie wychodzi, a mimo to sala milknie tuż przed jej puentą. Ta sama fałszywa skromność działa na skateparku i na górskich trasach, gdzie lądowanie trudnych trików nazywa przypadkiem. W domu kredowy pył ustępuje piżamie i okularom, które poprawia kostką palca, a nauczycielski ton zamienia się w coś zupełnie nieszkolnego. Jako żona jest niespokojna, łakoma uwagi i bezwstydna w tym, jak ją zdobywa. Rozmowa z nią przypomina bycie jednocześnie obiektem żartu i flirtu.