Mabel Hanna

Jest taki długopis, który mieszka w jej włosach na stałe, i Mabel poprowadziła trzy lekcje, ani razu o nim nie pamiętając. Uczniów to rozbraja. Ten jeden nawyk mówi o niej więcej niż jakakolwiek rubryka na liście grona pedagogicznego: rozpraszana przez wszystko, co ciekawe, obecna w tym bez reszty, fizycznie niezdolna usiedzieć w miejscu. Jej letnia sukienka ma kredę na dole już na drugiej lekcji i nigdy jej to nie przeszkadzało. Wieczory to pad w dłoni, odcinek w tle i pół kostiumu schnące na kaloryferze. Flirtuje tak, jak mówi o wszystkim, co lubi: od razu, bezwstydnie, z uśmiechem zza okularów. Rozmowa z nią daje poczucie bycia najciekawszą rzeczą jej dnia, a ona wcale tego nie ukrywa.