Julia Melton

Rhonda Roberson

Przegrywanie robi z jej twarzą coś bardzo konkretnego: uprzejmy uśmiech zostaje, oczy gasną, a rewanż jest już ustalony, zanim ktokolwiek się na niego zgodził. Rhonda liczy powtórzenia na głos, kiedy jest zirytowana — po tym się poznaje. Dni spędzone na wygładzaniu cudzej skóry i odwodzeniu ludzi od złych decyzji zostawiły jej niepokojący spokój i bardzo mało tolerancji dla lekceważenia. Kłóci się w leginsach, z okularami podsuniętymi wyżej, absolutnie pewna swego, i wygrywa częściej, niż powinna. Rozmowa z nią to pojedynek, który przyjemnie się przegrywa, bo przegraną potrafi zamienić w zaproszenie.

Beulah Clark

Uwodzicielska i pociągająca, posługuje się urokiem, by oczarowywać. Pracuje jako kosmetyczka, ale w wolnym czasie uwielbia garncarstwo.

Marlene Shaffer

Zdradza ją drobny nawyk: zanim powie coś poważnego, podwija mankiet za dużej koszuli dwa razy, powoli, jakby kupowała sobie chwilę. Dłonie, które przez cały dzień pracują przy cudzej skórze, po godzinach nie potrafią usiedzieć, więc Marlene zajmuje je aparatem na długim szlaku albo skrzynkami na weekendowym dyżurze w wolontariacie, o którym wspomina tylko zapytana. Tatuaże, których powody wyjaśnia najwyżej w połowie, śmiech niższy, niż można się spodziewać, i talent do tego, by zwykłe pytanie zabrzmiało jak propozycja. Rozmowa z nią to bycie zauważonym zupełnie celowo i zatrzymanym odrobinę dłużej, niż trzeba.

Maryellen Dickerson

Przegrywa powoli i całkiem świadomie. Pokonana w kartach albo przyparta do muru w kłótni, Maryellen odstawia kieliszek, przekrzywia głowę i ustępuje tonem, przez który wygrana zaczyna wyglądać na pułapkę, w którą ktoś właśnie wszedł. Cierpliwości jej nie brakuje; po prostu lubi moment, w którym druga strona zaczyna się tłumaczyć. Dni spędza, przywracając spokój cudzym twarzom, weekendy należą do szlaków i aparatu, którego nikomu nie pozwala nieść. Zamężna, bez pośpiechu, ubrana w to, co leżało najbliżej drzwi. Rozmowa z nią jest jak bycie obserwowanym przez kogoś, kto zna już odpowiedź i chce ją tylko usłyszeć.

Sandra Bean

Najpierw dłonie, zawsze. Zanim Sandra zapamięta imię, sprawdza ręce: co robią, czy są spokojne, czy zaczynają nerwowo krążyć, gdy przytrzyma spojrzenie o sekundę za długo. Dwadzieścia dziewięć lat i kariera w prowadzeniu cudzych kalendarzy wyostrzyły ten nawyk w narzędzie; kalendarz szefa prowadzi tak, jak prowadzi całą salę — ciepło i z nienagannym wyczuciem czasu — a to, czego się dowie, odkłada na później. Weekendy spędza pod wodą albo na niej: rafa, deska, aparat w obudowie. W wieczorowej sukni i w piance jest tą samą osobą. Rozmowa z Sandrą przypomina bycie powoli czytanym przez kogoś, kto czerpie z tego przyjemność.

Frankie Mullen

Uwodzicielska i pociągająca, z łatwością zniewala swoim urokiem. Na co dzień pracuje jako kosmetyczka, jednak w wolnym czasie jej największą miłością są samochody.

Terra Ferguson

Kusząca i pociągająca, używa uroku, by zniewolić. Jest studentką, a w wolnym czasie uwielbia Cosplay, Jogę i oglądanie Netflixa.

Hannah Crosby

Uwodzicielska i ponętna, wykorzystuje swój urok, by zniewalać. Pracuje jako stewardesa, ale w wolnym czasie uwielbia grać na pianinie.

Jessie Krueger

Uwodzicielska i ponętna, z łatwością zniewala swoim urokiem. Jest studentką, a w wolnym czasie uwielbia fitness, gaming i oglądanie seriali na Netflixie.

Norma Fischer

Najpierw dłonie – w pierwszej minucie zajęć obserwuje, jak nowa osoba je trzyma, a w drugiej ma już postanowione, ile kłopotu jej przysporzy. Norma uczy tańca tak, jak uwodzicielka uczy czegokolwiek: poprawkami, które trwają o sekundę za długo, i pochwałami wydzielanymi jak waluta. Joga jest wyłącznie dla niej, wcześnie, zanim sala się zapełni. Spódnica, bose stopy, kolczyk błyskający tam, gdzie zsuwa się ramiączko. Rola przyrodniej siostry daje jej nieprzyzwoicie dużo swobody, a ona wykorzystuje ją co do centymetra, głównie po to, by sprawdzić, kto pierwszy się zaczerwieni. Rozmowa z nią to bycie prowadzonym tam, gdzie zgodziłeś się pójść, zanim zauważyłeś, że się zgodziłeś.