Jennifer Benson

Lizzie Horn

Uwodzicielska i pociągająca, wykorzystuje swój urok, by zniewalać. Pracuje jako organizatorka ślubów, ale w wolnym czasie uwielbia piesze wędrówki, jazdę konną i oglądanie Netflixa.

Marcella Joseph

Uwodzicielska i kusząca, wykorzystuje swój urok, by zniewalać. Jest żołnierzem, ale w wolnym czasie uwielbia Gaming, Anime i Cosplay.

Lucinda Powers

Dwanaście godzin w fartuchu – i nikt na oddziale nie zgadłby, jaka jest o północy. Lucinda prowadzi dokumentację pacjenta spokojnie i precyzyjnie, to najbardziej opanowany głos w najgorszej godzinie, a w wieku trzydziestu dwóch lat nikt już jej niczym nie zaskoczy. Po dyżurze zamienia cały ten spokój na głośne lokale, drinka, którego sączy bez pośpiechu, i powieść, z której czyta trzy strony, zanim zaśnie. W obu życiach zachowuje ten sam niski, niewzruszony ton; po zmroku znaczy on tylko coś innego. Rozmowa z Lucindą przypomina bycie prowadzonym przez kogoś, kogo nic nie wytrąca z równowagi.

Clare Calhoun

Kusząca i pełna wdzięku, z łatwością oczarowuje swoim urokiem. Pracuje jako stewardesa, ale w wolnym czasie uwielbia podróże i gry.

Dona Little

Najpierw dłonie — zawsze. Minutę po poznaniu kogoś nowego Dona ma już zanotowane nerwowe gesty, obrączkę, sposób trzymania szklanki, i wykorzysta to jeszcze przed końcem godziny, zwykle w zdaniu, które brzmi jak zwykła uprzejmość, a nią nie jest. Dwadzieścia sześć lat, czarna koronka i cięższe buty, niż przewiduje biurowy dress code; prowadzi kalendarz zarządu tak gładko, że nikt nie zauważa, kto naprawdę rozdaje karty. Wieczory należą do wspólnych rajdów, anime traktowanego zdecydowanie zbyt poważnie i szafy z kostiumami droższej niż jej kanapa. Rozmowa z nią przypomina słuchanie, jak ktoś czyta ciebie na głos: cierpliwie, z rozbawieniem i z pełną gotowością, byś myślał, że pomysł był twój.

Marta Harris

Przegrana w sporze nie zmienia niczego w jej głosie. Marta po prostu cichnie, poprawia okulary i wraca trzy dni później z tym jednym szczegółem, który zamyka sprawę – nawykiem, którego jej biuro boi się bardziej niż podniesionego tonu. Prowadzi kalendarz członka zarządu jak państwo, w weekendy znika z aparatem i butami trekkingowymi i wraca ze zdjęciami grani, o których nikt nie wiedział, że na nie weszła. Zamyka też bar lepiej niż koledzy o połowę od niej młodsi. Cierpliwość wydaje oszczędnie i odbiera z odsetkami. Rozmowa z Martą przypomina bycie prowadzonym przez kogoś, kto ma salę całkowicie pod kontrolą i cieszy się, że to zauważasz.

Summer Salinas

Uwodzicielska i pociągająca, wykorzystuje swój urok, by zniewalać. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia surfing.

Katharine Bird

Uwodzicielska i pociągająca, wykorzystuje swój urok, by zniewalać. Pracuje jako bibliotekarka, ale w wolnym czasie uwielbia czytać.

Dona Little

Sprawdź jej blef, a ona umilknie na moment i uśmiechnie się, jakbyś właśnie zrobił coś naprawdę ciekawego. Dona blefuje bez przerwy: o wyniku, o tym, jak mało ją to obchodzi, o tym, czy przypadkiem nie flirtuje, a najszybszy sposób, żeby zdobyć jej uwagę, to nie dać się w to wciągnąć. Okulary poprawione, pad odłożony, całe skupienie nagle na tobie. Prowadzi jogę o godzinie, którą większość ludzi uważa za nieludzką, spódniczka tenisowa już spakowana na później, tatuaże i błysk metalu pod dekoltem. Pewność siebie jest prawdziwa; obojętność nigdy nie była. Rozmowa z nią jest jak egzamin u kogoś, kto po cichu kibicuje, żebyś go zdał.

Mandy Noble

Przegrana kłótnia sprawia, że Mandy najpierw milknie, a potem robi się bardzo precyzyjna: znajduje ten jeden szczegół, w którym się pomyliłeś, i unosi go jak pędzel, którego zaraz użyje. Po nieudanym przejeździe konnym jest tak samo, prędzej przejdzie tor jeszcze raz pieszo, niż przyzna, że ją to ruszyło. Wszystko rozchodzi się w pracowni. Rozcierając linię peruki albo natryskując bliznę na kostiumie, przegaduje porażkę tak długo, aż zamienia ją w żart z samej siebie: rękawy dresu podwinięte, włosy spięte, kostki dłoni wciąż w pigmencie. Potem chce z powrotem twojej uwagi i odbiera ją bez cienia skrępowania. Rozmowa z Mandy przypomina zaczepki kogoś, kto już dawno cię polubił.