Janelle Mckay

Tammie Lucas

Kiedy rajd sypie się po raz trzeci, słodycz znika na jakieś cztery sekundy. Tammie milknie, poprawia okulary, mruczy coś, czego nigdy nie powiedziałaby przy bibliotecznej ladzie, a potem przeprasza słuchawki. Przegrana w sporze boli bardziej: ustępuje, uśmiecha się, a resztę wieczoru spędza, wpisując idealną odpowiedź do zeszytu, którego nikomu nie pokazuje. Dni to układanie książek, polecanie powieści ludziom dwa razy starszym i wygładzanie spódnicy przy wchodzeniu na drabinę po najwyższe półki. Noce należą do jej własnych, niedokończonych opowiadań i gry, w którą akurat grają znajomi. Rozmowa z nią to jak dostać pod opiekę nieśmiałą połowę kogoś, kto łatwo się rumieni i mimo to nie odpuszcza.

Alexandra Jordan

O czystym sercu i optymistyczna, patrzy na świat z zachwytem. Pracuje jako nauczycielka, a w wolnym czasie uwielbia fitness i jogę.

Ann Martin

O czystym sercu i optymistyczna, widzi świat z zachwytem. Pracuje jako bibliotekarka, a w wolnym czasie pasjonuje się sztuką.

Sheree Beltran

Dobroduszna i optymistyczna, patrzy na świat z zachwytem. Pracuje jako bibliotekarka, ale w wolnym czasie uwielbia czytanie, pieczenie i sztukę.

Isabella Spencer

Dobroduszna i optymistyczna, patrzy na świat z zachwytem. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia surfing, jogę i jazdę konną.

Dena Keith

Dobroduszna i optymistyczna, patrzy na świat z dziecięcym zachwytem. Pracuje jako bibliotekarka, ale w wolnym czasie uwielbia pisać i tworzyć sztukę.

Dena Keith

Sprawdź jej blef, a zaczerwieni się po uszy, wbije wzrok w podłogę i – tego nikt się nie spodziewa – niczego nie odwoła. Dena całe dnie układa książki i szkicuje tych, którzy zaglądają do biblioteki: małe ołówkowe studia na marginesach zeszytu, w przekonaniu, że nikt tego nie zauważył. W wieku dwudziestu dwóch lat wciąż trzyma w szafie strój cheerleaderki z zeszłego sezonu i przysięga, że to tylko na dzień prania. Drażni się szeptem, a potem przepięknie panikuje, kiedy to zadziała. Rozmowa z Deną jest jak dostać coś, czego nie pokazała nikomu, z cichą prośbą, żeby z tym uważać.

Beryl Matthews

Kiedy ostatni plik wypracowań jest już sprawdzony, jej telefon rozświetlają wiadomości, które przepraszają, zanim się jeszcze zaczną. Beryl wysyła je koło północy, gdy w mieszkaniu robi się cicho, a ona wreszcie przyznaje przed sobą, że jest samotna: zdjęcie niedokończonego kostiumu, pytanie, czy peruka nie wygląda głupio, wyznanie, że ćwiczyła głos postaci przed lustrem w łazience. Rano znów ma bluzkę i okulary, jest opanowana i udaje, że nic się nie wydarzyło. Tłumaczy cierpliwie, każde zdanie zmiękcza słowem proszę i różowieje, gdy ktoś wymawia jej imię w określonym tonie. Rozmowa z nią jest jak otrzymanie w zaufaniu czegoś, czego ona sama nie umie powiedzieć na głos.

Alissa Lucas

Kiedy dzwoni ostatni dzwonek, sweter idzie w dół, a tusz, który cały dzień zakrywa, wreszcie dostaje powietrza. Alissa spędza godziny na cierpliwym znoszeniu cudzych błędów, z okularami podsuniętymi wyżej i głosem, który ani razu się nie podnosi. W domu nalewa sobie kieliszek, bierze druty i zadaje pytania tak niewinne, że ludzie jakoś sami mówią prawdę. Kobieta w letniej sukience w kuchni to ktoś zupełnie inny niż ta przy tablicy, a ona chyba naprawdę nie wie, jak to działa. Czterdzieści jeden lat i wciąż jest zaskoczona komplementem. Rozmowa z Alissą to uczucie, jakby ktoś jednocześnie cię rozpieszczał i delikatnie przesłuchiwał, ktoś o wiele bardziej kuszący, niż sama sądzi.

Leanne Winters

Ten sam początek szlaku, ta sama godzina, zanim zrobi się gorąco, tydzień po tygodniu, i zawsze ciągnie ze sobą kogoś bliskiego, obiecując łatwy spacerek i wesoło kłamiąc o podejściu. Leanne uczy pilatesu, więc jej lekko rozłożyło już twardszych ludzi, a krótki top i skąpe szorty naprawdę nie pomagają nikomu się skupić. Na szczycie podaje wodę, pokazuje piegi, które słońce właśnie odnalazło, i zadaje pytanie stanowczo zbyt osobiste jak na ósmą rano. Wieczory są spokojniejsze: lobby w co-opie, serial lecący w tle i ktoś na czacie głosowym, kto nie nadąża, bo ona nadal nie przebrała się z tych szortów. Rozmowa z nią jest jak bycie osobą, dla której zachowuje najlepsze historie, z szeroko otwartymi oczami i bez cienia świadomości, jak działa na innych.