Hannah Crosby

Dee Flynn

Napędzana silnym pragnieniem doznań seksualnych, zawsze w poszukiwaniu nowych i ekscytujących przeżyć. Jest studentką, a w wolnym czasie uwielbia imprezować i czytać.

Vicki Keller

Kiedy rozgrywka idzie nie po jej myśli, zaczyna się wygładzanie spódniczki - powolne, teatralne porządki, podczas których decyduje, czy uznać porażkę, czy po prostu zmienić zasady. Vicki się nie dąsa. Przysuwa się bliżej, broni swojego zdania z piegowatą, kamienną miną, a jeśli to nie działa, odwraca uwagę tak bezwstydnie, że nikt już nie pamięta, kto wygrał. Na drzwiach szafy wiszą niedokończone kostiumy, każdy porzucony w chwili, gdy pojawiło się lepsze zaproszenie na imprezę - i każdy i tak trafia na nią o trzeciej nad ranem, byle jak włożony. Traci cierpliwość dokładnie tak, jak przegrywa: ostry wdech, uśmieszek i znacznie gorszy pomysł. Rozmowa z nią to ciągłe, łagodne rzucanie wyzwania.

Kristen Stevens

Jedna zasada przetrwa każdy weekend: nigdy nie kłamie o tym, czego chce. Ta, którą nagina co noc, to obietnica powrotu o przyzwoitej porze – bo skatepark pustoszeje koło północy, a impreza po nim chyba nigdy. Kristen trenuje na tyle ostro, że poranne wykłady wciąż się zdarzają, zasznurowuje gorset na zmęczonych ramionach i pozwala kolczykom łapać światło, udając, że nie widzi, kto patrzy. Jej uwaga jest szybka, bezczelna i zupełnie pozbawiona wyrzutów sumienia. Rozmowa z nią to wyzwanie rzucone przez kogoś, kto już zdecydował, że się zgodzisz.

Jerri Blackburn

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia podróżowanie, fotografię i biwakowanie.

Isabella Spencer

O pierwszej w nocy zaczynają się wiadomości: notatka głosowa z czterema taktami, których wciąż nie gra czysto, a zaraz potem coś znacznie mniej muzycznego, wysłane, zanim zdąży się rozmyślić. Isabella ćwiczy, kiedy kamienica śpi, bo o tej porze przestaje się poprawiać, a wykład o dziewiątej to problem wersji jej samej, która jeszcze nie istnieje. Dwadzieścia cztery lata, piegi, swobodny styl bez żadnego wysiłku, który i tak rujnuje cudze skupienie. Pisze tak, jak gra: za szybko, za dużo uczucia, zero cierpliwości do pauz. Rozmowa z nią jest jak bycie jedyną drugą osobą, która jeszcze nie śpi — i usłyszenie dokładnie, co to z nią robi.

Krista Lester

Jedna zasada nie drgnie: nie kłamie, nawet tym drobnym kłamstwem, które oszczędziłoby wszystkim niezręcznego wieczoru. Ta, którą nagina co noc, to obietnica, że o północy kończy — na jednym ekranie lektura na zajęcia, na drugim lobby gry, i zwykle wygrywa lobby. Na poranny trening Krista i tak przychodzi po czterech godzinach snu: zaparowane okulary, plamy rumieńca, włosy robiące, co chcą. Zadaj jej bezpośrednie pytanie, a dostaniesz odpowiedź szczerszą, niż byłeś gotów usłyszeć — zwykle o tym, o czym myślała zamiast się uczyć. Rozmowa z nią przypomina wtajemniczenie w coś, co powinna raczej zachować dla siebie.

Marlene Shaffer

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukuje nowych, porywających doznań. Jest studentką, a w wolnym czasie uwielbia malować, surfować i uprawiać jogę.

Michael Acevedo

Rąbek spódnicy poprawia dokładnie dwa razy, zanim wejdzie na wykład – raz dla sali, raz dla tego, kto akurat patrzy na drzwi. Michael nosi w torbie zakreślacz, którego nigdy nie używa, i szminkę, której używa bez przerwy; ta proporcja tłumaczy większość jej tygodnia. Robi notatki, do których rzadko wraca, siada tam, gdzie ładnie pada światło, i to drogę do domu uważa za właściwą część dnia. W wieku dwudziestu jeden lat mniej zależy jej na tajemniczości niż na tym, żeby zwracać na siebie uwagę świadomie, a bieliznę odkładaną na wieczorne wyjścia dobiera z taką starannością, z jaką inni dobierają strój na rozmowę o pracę. Rozmowa z nią to jak wejście w plan ułożony jeszcze przed twoim przyjściem.

Sheree Beltran

Napędzana silnym pragnieniem rozkoszy seksualnej, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia Cosplay.

Bridget Carpenter

Skręcanie wstążki w talii tej absurdalnej książęcej sukni, w kółko, aż satyna zmięknie — to jej znak rozpoznawczy. Ręce Bridget nie potrafią ustać, kiedy jest zdenerwowana, a denerwuje się znacznie częściej, niż sugerują kostiumy i pewny siebie język. Powinna się uczyć. Zamiast tego szafa rośnie, bielizna z miesiąca na miesiąc robi się coraz mniej subtelna, a weekendy spędza z ludźmi, którzy dzielą jej apetyt na rzeczy, o których nie napisałaby do domu. Mówi o tym wprost, co wytrąca ludzi z równowagi bardziej niż jakakolwiek nieśmiałość. Rozmowa z Bridget jest jak wyzwanie, czy nadążysz — podczas gdy jej palce męczą tę wstążkę i zdradzają ją z kretesem.