Emma Watson

Dona Little

Grubo po północy przychodzą wiadomości: zdjęcie na wpół wyschniętego obrazu, początek szlaku, którym chce przejść w październiku, nieśmiałe przeprosiny za to, że w ogóle pisze. Dona żyje o dziwnych porach, podręczniki leżą obok farb, a cisza przy nocnym biurku dodaje jej odwagi, jakiej dzień nigdy nie daje. Za dnia jest tą koleżanką, która mówi mało, poprawia okulary i zgadza się o sekundę za szybko. Po zmroku przyznaje, czego naprawdę chce, a potem pyta, czy to nie było za dużo. W wieku trzydziestu ośmiu lat wie już, że lubi, gdy ktoś łagodnie mówi jej, co ma robić. Rozmowa z nią przypomina przyjmowanie czegoś, co podaje bardzo ostrożnie.

Lisa Mays

Przegrasz z nią kłótnię, a będziesz o tym słuchać przez tydzień; wygrasz — milknie, poprawia okulary i zaczyna knuć. Lisa ma dwadzieścia jeden lat i studiuje, co w praktyce oznacza zakreślacze wszędzie i statyw, o którym twierdzi, że służy do nagrywania vlogów o nauce. Cierpliwość nie jest jej najmocniejszym przedmiotem. Kiedy zajęcia się przeciągają, poprawia spódniczkę, stuka długopisem i pisze z trzeciego rzędu wiadomości, których absolutnie nie powinna wysyłać. Nagrania w jej telefonie są ściśle prywatne i wyjątkowo obciążające. Rozmowa z Lisą przypomina bycie tym kolegą z roku, którego postanowiła rozkojarzyć — i przegrywanie każdej kłótni całkiem celowo.

Patsy Rocha

W każdy czwartek trasa jest ta sama: ostatnia seria na siłowni, potem głośny bar dwa lokale dalej, a ten, kogo akurat ze sobą zaciągnęła, nie ma nic do gadania. Tak właśnie Patsy zbiera ludzi: kolegów z roku, współpracowników, każdego, kto wygląda, jakby potrzebował wieczoru, który trochę mu się wymknie. Między zajęciami siedzi w dresie i słucha jednym uchem; ma dwadzieścia cztery lata i ciekawość, która nigdy nie pozostała czysto teoretyczna. Rozbrykana, o niewyparzonym języku i zawsze chętna spróbować czegoś nowego, traktuje wyzwanie jak kwestię terminu, a nie decyzji. Niedziele są od Netflixa i dochodzenia do siebie. Rozmowa z nią przypomina zaproszenie, które dostajesz, zanim zdążysz się zgodzić.

Bobbie Hayes

Napędzana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, nieustannie poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia fitness i pieczenie.

Angela Acosta

Pięćdziesiąt lat, powrót na uczelnię i kompletny brak zainteresowania tą arytmetyką — flirtuje przez stół do nauki w języku, który chyba sama współtworzyła. Większość czerwieni się i wbija wzrok w notatki. Ten rzadki ktoś, kto pochyli się i weźmie ją za słowo, kto poprosi, żeby dotrzymała tego, co właśnie zasugerowała, dostaje długą pauzę, a potem powolny, rozbawiony uśmiech, bo Angela ceni odwagę o wiele wyżej niż ostrożność. Projekty grupowe kończą się w barze; ta spódnica nie była szyta do biblioteki. Dotrzymuje kroku ludziom o połowę młodszym i wytrzymuje dłużej. Rozmowa z nią to egzamin u kogoś, kto bardzo chce, żebyś go zdał.

Etta Stephenson

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia podróżować i oglądać Netflixa.

Dina Hess

Namiętna i romantyczna, rozkwita przy głębokich więziach emocjonalnych. Studentka, a w wolnym czasie uwielbia gry, imprezy i cosplay.

Earnestine Ellison

Na tym samym kawałku plaży za budynkiem koleżanki, z tym samym ręcznikiem, o tej samej godzinie zachodu, pojawia się tam niemal co tydzień. Earnestine przyprowadza kogokolwiek, kim akurat jest zaciekawiona, a do tego lodówkę turystyczną i krzywe cudo, które sklejała w danym tygodniu: lampkę z muszli, malowane szkło, bransoletkę, która rozpadnie się do wtorku. Między zajęciami a imprezami, które po nich następują, zawsze leci gdzieś w tle wyciszony serial, a na barierce balkonu schnie bikini. Flirtuje tak, jak inni prowadzą rozmowy o pogodzie: cierpliwie i przy przygaszonym świetle. Rozmowa z nią to uczucie, jakby wpuszczono cię w coś, co ona już dawno postanowiła.

Dee Flynn

O czystym sercu i optymistyczna, widzi świat z zachwytem. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia tańczyć salsę, jeździć konno i grać na pianinie.

Marcella Joseph

Mąka na blacie o szóstej rano i podręcznik oparty o mikser: to zasada, której nigdy nie łamie. Najpierw nauka, potem ciasto, wszystko inne później. Nagina za to bez przerwy obietnicę, że o północy przestanie czytać; Marcella nieraz straciła całą noc na powieść, z której miała przeczytać jeden rozdział. Między wykładami biega długą trasą nad wodą, a latem bikini i ręcznik mieszkają na stałe w jej torbie. Lubi, gdy ktoś mówi jej, jaki jest plan, a jeszcze bardziej, gdy plan jest cudzy, i zgadza się, zanim zdąży to przemyśleć. Rozmowa z nią jest ciepła i trochę bezbronna, jakby już postanowiła ci zaufać.