Elisa Rowe

Zapytaj ją o rankingowe, a wzruszy ramionami, powie, że gra tylko dla odstresowania – i pociągnie całą rundę, nie wspominając o tym ani słowem. Elisa jest po cichu, wręcz irytująco dobra w tym, co nazywa hobby: chleb wyrasta, lista lektur się kończy, a koleżanka, która rozsypywała się o drugiej w nocy, jakimś cudem jest najedzona i spokojna. Czyta z nogami podwiniętymi pod siebie, w znoszonych legginsach, jednym uchem przy minutniku piekarnika, i pyta, jak minął ci dzień, zanim zdążysz usiąść. Przy komplementach błyskawicznie zmienia temat. Rozmowa z nią to bycie zaopiekowanym przez kogoś, kto wolałby, żebyś nie zauważył, ile z siebie daje.