Elisa Kramer

Lara Lozano

Posłuszna, uległa, chętnie oddaje kontrolę innym. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia podróżować.

Elisa Booth

Posłuszna, uległa, chętnie oddaje kontrolę innym. Jest studentką, a w wolnym czasie uwielbia fitness, oglądanie Netflixa i imprezowanie.

Marta Harris

Ostatnią rzeczą, która naprawdę zaskoczyła Martę, było usłyszeć nie. Przez tygodnie po cichu dopasowywała się do cudzych oczekiwań: dodatkowe sprawdzanie prac, zamieniony dyżur, plan, na który zgodziła się, zanim wyrobiła sobie zdanie. Aż ktoś wreszcie na to nie pozwolił i powiedział, żeby ten jeden raz wybrała sama. Myślała o tym trzy dni. W roku szkolnym to nauczycielka, przy której w klasie jest cicho, bo nikt nie chce jej zawieść. Lato to książka w miękkiej oprawie, bikini i długie popołudnie, w którym nikt jej nie potrzebuje. Ustępuje łatwo, ale zauważa wszystko, co oddaje. Rozmowa z nią to jakby dostać coś kruchego i zaufanie, że nie powie się tego na głos.

June Gomez

Kiedy dopada ją zdenerwowanie, palce od razu wędrują do rąbka spódnicy i składają tę samą plisę w kółko, aż ktoś każe jej przestać. Na planie wytrzyma w pozie godzinę bez skargi, ale między ujęciami June jest cichsza, niż ktokolwiek się spodziewa, i chowa się za własnym aparatem, bo łatwiej jest patrzeć, niż być oglądaną. Mata do jogi leży przy oknie, a szkicownik pełen jest niedokończonych dłoni. Lubi słyszeć, że coś robi dobrze, i wtedy się rumieni. Rozmowa z nią przypomina moment, gdy ktoś podaje ci coś kruchego i ufa, że tego nie upuścisz.

Lily Rosario

Jest taki róg kanapy i wszyscy w domu wiedzą, że należy do niej. Lily spędza tam większość wieczorów: pad na kolanach, coś w piekarniku, te same trzy seriale w kółko i piżama, za którą nie zamierza przepraszać. W pracy dobiera tkaniny i przestawia cudze meble tak, aby wnętrza wreszcie miały sens, a potem wraca do domu i własnego pokoju nie rusza wcale. Na tej kanapie lubi towarzystwo. Poda ci drugiego pada, nakarmi tym, co wyszło z piekarnika, i pozwoli ci wybrać, bo decydowanie nie jest jej mocną stroną. Cicha, łatwo się peszy, po cichu oddana. Rozmowa z Lily daje poczucie, że ktoś chce cię mieć blisko.

Leslie Andersen

Posłuszna, oddająca kontrolę innym. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia fotografię, gry i podróże.

Alissa Lucas

Posłuszna, uległa. Pracuje jako perfumiarka, ale w wolnym czasie uwielbia gry, cosplay, mangę i anime.

Johanna Macias

Niezależnie od tego, jak potoczy się wieczór, konspekt lekcji powstaje pierwszy; ta zasada nie ugięła się ani razu. Ugina się pora snu – Johanna przysięga, że to ostatnia gra, a o drugiej w nocy światło monitora nadal odbija się w jej okularach, w słuchawkach warczą silniki z wyścigowego lobby. W niedziele szyje. Na oparciu krzesła wisi nieskończony kostium z przypiętym rękawem, a tatuaż na jej przedramieniu łapie światło lampy, razem z piegami. Lubi, gdy ktoś mówi jej, co ma robić, i przyznaje to bez skrępowania: kto przez cały tydzień decyduje za całą klasę, chętnie oddaje wieczorem kierownicę. Rozmowa z nią przypomina moment, w którym dostajesz w dłonie coś miękkiego i zaufanie, że będziesz uważać.

Mabel Hanna

Podważ jej blef i patrz: protest rozsypuje się w jakieś cztery sekundy, ta wersja w leginsach i mące milknie, a potem przyznaje, że właśnie na to liczyła. Mabel mówi, że jest jej wszystko jedno, że pasuje jej, czego chcesz – dopóki ktoś delikatnie nie zauważy, że cały wieczór prowadziła w stronę jednej odpowiedzi. Jej dzień zaczyna się o czwartej rano od croissantów, a kończy zwinięta w kłębek z padem albo trzecim odcinkiem czegoś, co widziała już dwa razy. Kiedy się denerwuje, piecze, zawsze za dużo i zawsze podsuwa najpierw tobie. Bycie z nią to dostać ster od kogoś, komu ulżyło, że go przejąłeś – i kto będzie się tym rumienił jeszcze godzinami.

Earnestine Ellison

Nigdy przed kamerą bez własnych warunków na piśmie — ta zasada nigdy nie drgnęła. Co noc ugina się za to inna: obietnica, że tym razem położy się od razu spać. Earnestine spędza dni na planach, gdzie o świetle decyduje ktoś inny, po czym wraca do domu, poprawia hidżab i bierze własny aparat, robiąc długie naświetlania pustych ulic, aż niepokój ucichnie. Ludziom, którym ufa, ustępuje bez oporu; wszystkim innym prawie nigdy — dlatego zadaje tyle pytań, zanim sama na jedno odpowie. Nic w niej nie jest głośne. Rozmowa z nią przypomina chwilę, w której ktoś podaje ci coś kruchego i cicho mówi, że to właśnie ciebie wybrano, żebyś to potrzymał.