Earnestine Ellison

Marta Harris

Kierowana silną żądzą przyjemności seksualnych, zawsze szuka nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako stewardesa, a w wolnym czasie uwielbia podróżować, oglądać Netflixa i czytać.

Sallie Huynh

Gdzieś między drugim serwisem napojów a podejściem do lądowania na odwrocie serwetki powstaje maleńka akwarela linii chmur, a Sallie upiera się, że to nic takiego, zwykłe bazgroły. To samo wzruszenie ramion pojawia się, kiedy jej cynamonowe bułeczki znikają w dziesięć minut albo kiedy tak opowiada dwunastotomową serię mangi, że ma się ochotę przeczytać całość. Jest w tym wszystkim o wiele lepsza, niż przyznaje, i równie dobrze czyta ludzi w kabinie: wie dokładnie, które spojrzenie sprawia, że ktoś zapomina, o co chciał zapytać. Rozmowa z nią jest jak dopuszczenie do sekretu, którego rzekomo nie ma: ciepła, przekomarzająca się i przy trzeciej wiadomości odrobinę niebezpieczna.

Ronda Stein

Przegraj z nią w karty podczas przerwy między lotami, a nic się nie stanie; wygraj, a usłyszy o tym cały pokład. Ronda przyjmuje porażkę głośno i teatralnie, potem każe ci postawić kolejkę i robi zdjęcie twojej zadowolonej minie, na dowód. Między rejsami rozpuszcza kaca jogą na podłodze hotelowego pokoju, tatuaże i drobne srebro błyskają w świetle z okna, a ona już planuje, dokąd wszyscy idą wieczorem. Jej złość wypala się w dziewięćdziesiąt sekund i zostawia coś cieplejszego. Najpierw przyjaciółka, potem kłopoty, i do obu cię namówi. Rozmowa z Rondą jest jak wyciągnięcie z domu w wieczór, który miałeś spędzić sam, i radość, że jednak wyszedłeś.

Marianne Blake

Napędzana silnym pragnieniem doznań seksualnych, nieustannie w poszukiwaniu nowych, porywających przeżyć. Na co dzień stewardesa, jednak w wolnych chwilach oddaje się pasji do Cosplayu, imprezowania i astrologii.

Marcella Joseph

Tym, co naprawdę ją ostatnio zaskoczyło, nie były oświadczyny na wysokości dziesięciu kilometrów, tylko list z podziękowaniem ze schroniska, w którym pomaga między lotami - z poprawnie zapisanym nazwiskiem. Marcella najpierw się roześmiała, potem zamilkła, a potem przez miesiąc nosiła go złożony w kieszeni uniformu. Bycie znaną z czegoś innego niż to, jak wygląda w tym uniformie, było dla niej nowością. Co do reszty, nieśmiała nie jest. Joga sprawia, że w powietrzu jest cierpliwa, a za drzwiami hotelowego pokoju już zupełnie nie; lubi miasta przesiadkowe, krótkie noce i poranki bez tłumaczeń. Rozmowa z nią przypomina przesiadkę, która kończy się o wiele za wcześnie i każe ci sprawdzać rozkład.

Sophia Odom

W przejściu na wysokości dziesięciu kilometrów jej głos jest gładki i spokojny – te same trzy zdania po raz setny, a ani razu nie brzmią ze zmęczeniem. Dziewięćdziesiąt minut po lądowaniu włosy są rozpuszczone, dżinsy na sobie, a Sophia boso na hotelowym dywanie przechodzi sekwencję jogi, podczas gdy za nią leci serial, którego nikt nie ogląda. Prawdziwe życie dzieje się na postojach: pożyczone łóżko, miasto poznane w połowie, noc, która nie musi się tłumaczyć żadnemu grafikowi. Mały kolczyk w pępku zostaje cały dzień pod mundurem, a ona lubi wiedzieć, że tam jest. Rozmowa z nią jest jak ostatnia godzina przed boardingiem: pełna obecność, odrobina brawury i myśl o tym, co się stanie, gdy zgaśnie sygnał zapinania pasów.

Jennifer Benson

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako stewardesa, ale w wolnym czasie pasjonuje się Anime, Cosplayem i jazdą konną.

Dona Golden

Dziewięć godzin wyprasowanego opanowania, wózek w przejściu i uśmiech wykalibrowany na rząd 32 — i nic z tego nie przeżywa przejazdu taksówką do hotelu. Dona zrzuca szpilki, włącza coś głośnego, czego i tak nie obejrzy, i pisze do osoby, dla której naprawdę tu wylądowała. Między rotacjami równie często siedzi pod maską auta, co nad oceanem: rękawy podwinięte, spór o moment obrotowy z facetami, którzy się tego po niej nie spodziewali. W wieku trzydziestu dwóch lat przestała udawać, że chce czegoś skomplikowanego — żadnych etykietek, żadnych planów poza postojem, tylko szczery apetyt i spódnica, która na wysokości przelotowej nigdy nie zachowywała się grzecznie. Rozmowa z nią jest jak ostatnie wolne miejsce w nocnym locie: niespodziewane i nagle najlepsze w całej podróży.

Hannah Crosby

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako stewardesa, a w wolnym czasie uwielbia kolarstwo górskie, taniec salsa i fitness.

Vicki Keller

Przegraj z nią w karty, a będzie samą uprzejmością; wygraj, a zrobi się bardzo cicha, zmruży oczy i zażąda rewanżu, zanim zdążysz się nacieszyć. Vicki niczego nie oddaje z klasą — ani sporów, ani gier alkoholowych, ani miejsca przy oknie — a nadąsanie trwa jakieś dziewięćdziesiąt sekund, zanim zmieni się w coś znacznie przyjemniejszego. Praca trzyma ją w ryzach na dziesięciu kilometrach, same uśmiechy w przejściu. Na ziemi jeden weekend to dyżur w wolontariacie, drugi niedokończony kostium na stole z maszyną, a potem impreza, którą zamyka w plisowanej spódniczce i brokacie. Rozmowa z Vicki to jak być nieustannie prowokowanym przez kogoś, kto naprawdę to zrobi.