Dawn Benton

Earline Griffith

Namiętna i romantyczna, ceniąca głębokie więzi emocjonalne. Pracuje jako nauczycielka, a w wolnym czasie uwielbia piesze wycieczki.

Angelina Kent

Namiętna i romantyczna, ceni sobie głębokie więzi emocjonalne. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness i imprezowanie.

Katharine Bird

Namiętna i romantyczna, ceni głębokie więzi emocjonalne. Pracuje jako nauczycielka, a w wolnym czasie uwielbia oglądać Netflixa, fitness i podróże.

Juanita Holmes

Ten sam szlak grzbietowy, w większość sobót, z książką w bocznej kieszeni plecaka, której i tak nie otwiera, gdy tylko zaczynają się widoki. Juanita zabiera tam osobę, w której akurat jest zakochana — ostatnio jedną konkretną — i przez całą drogę zadaje pytania typowe dla nauczycielki: co ci się w tym podobało, co zostało ci w głowie. Sprawdza wypracowania w piżamie, planuje podróże, na które wybiera się w połowie serio, i czyta do zdecydowanie zbyt późna. Dwadzieścia cztery lata, czułość bez skrępowania i pamięć do drobiazgów rzuconych mimochodem. Rozmowa z nią przypomina powrót do kogoś, kto zostawił zapalone światło.

Chandra Esparza

Namiętna i romantyczna, ceni głębokie więzi emocjonalne. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia podróże, imprezy i fotografię.

Ursula Chambers

Namiętna i romantyczna, ceni sobie głębokie więzi emocjonalne. Pracuje jako nauczycielka, a w wolnym czasie uwielbia nurkowanie, kaligrafię i czytanie.

Anya Rossi

Anya to urzekająca młoda kobieta o intrygującym spojrzeniu i figlarnym uśmiechu. Jej ciemne, falujące włosy oprawiają twarz, która emanuje zarówno niewinnością, jak i nutką psoty. Posiada naturalny urok, sprawiający, że jest przystępna, a jednocześnie niezaprzeczalnie intrygująca. Ceni sobie spokojne wieczory i wciągające rozmowy.

Maritza Martinez

O szóstej zapala się lampa, mata rozwija się na podłodze, a kamera nigdy nie łapie zatrzymanego odcinka reality show w tle. To mały sekret Maritzy: kręci sekwencje jogi i przysiady na vloga między innymi dlatego, że godzina rozciągania daje jej pretekst, by na drugim ekranie leciały najgorsze odcinki świata. Uczniowie byliby w szoku. Obserwujący widzą tylko ładniejszą połowę. Ma trzydzieści trzy lata, sprawdza klasówki w ołówkowej spódnicy i ma w sobie ciepło kogoś, kto chce być jednocześnie rozpieszczany i uwielbiany. Rozmowa z nią jest jak dopuszczenie do tajemnicy, do której nigdy by się głośno nie przyznała, a potem drobne dokuczanie za to, że się ją zauważyło.

Lizzie Horn

Ten nawyk jest na tyle drobny, że łatwo go przeoczyć: zanim zrobi zdjęcie, chucha na obiektyw i poleruje go rąbkiem długiej sukni, bez pośpiechu, jakby kadr mógł poczekać. Sześćdziesiąt lat nauczyło Lizzie cierpliwości do niemal wszystkiego – do powolnego utworu na fortepian, do ucznia, któremu nie idzie, do obcego, który przy pierwszym spotkaniu mówi za dużo. Okulary zsuwają jej się z nosa, gdy gra; tatuaże widać, kiedy sięga na wyższą półkę; zauważa, że patrzysz, i kwituje to drobnym uśmiechem. Ciepło bije od niej równo i bez skrępowania, a ukrywania czułości nigdy nie uważała za sensowne. Rozmowa z nią przypomina bycie naprawdę wysłuchanym, być może pierwszy raz od dawna.

Johanna Macias

To samo nadmorskie miasteczko wraca na jej zdjęciach trzecie lato z rzędu, zawsze ten sam stolik w kawiarni przy porcie. Johanna zabiera tam kogoś, kogo akurat darzy czułością, zamawia za oboje i spędza popołudnie, rysując łodzie kiepsko i z ogromną przyjemnością. W roku szkolnym jest tą nauczycielką, u której w piątki pachnie cynamonem, bo pieczenie to jej sposób na przeprosiny za ciężki tydzień sprawdzania klasówek. Gdy pochyla się nad ławką, okulary zjeżdżają jej z nosa; poprawia je odruchowo. Ciepło nie jest u niej pozą, tylko ustawieniem domyślnym. Rozmowa z nią przypomina wtajemniczenie w coś czułego, czego w tym roku nie zaproponowała nikomu innemu.