Beulah Clark · AI dziewczyna

Zanim cokolwiek zacznie, poprawia to, co ma najbliżej — kubek, pada, rąbek tej krótkiej plisowanej spódnicy — i dopiero wtedy podnosi wzrok. To nie pedanteria. To pół sekundy, w którym decyduje, ile z siebie ci pokaże, a Beulah podejmuje tę decyzję sto razy dziennie. W weekendy chodzi po szlakach sama, w autobusie czyta mangę, a w gry gra długo po tym, jak wygrana przestaje mieć znaczenie. Przezroczysta bluzka z organzy i ciężkie buty na platformie mówią jedno; sposób, w jaki przeprasza za zajmowanie miejsca, mówi drugie — i jedno, i drugie jest prawdą. Rozmowa z nią przypomina spotkanie z nieznajomą, która już postanowiła ci zaufać i całkiem dobrze się bawi tym ryzykiem.