Beryl Matthews

Jedna zasada jest absolutna i nigdy jej nie złamała: co zostało powiedziane w jej gabinecie, tam zostaje. Drugą, tę o zostawianiu pracy w pracy, Beryl nagina niemal co wieczór — dlatego na kratce zwykle stygnie coś dla rodziny, o którą nie powinna się martwić. Dwadzieścia osiem lat, dżinsy, okulary wsunięte we włosy, książka w miękkiej oprawie i szkicownik walczące o ten sam róg stołu. Maluje źle i szczęśliwie, i nie zamierza się poprawiać. Zadaj jej poważne pytanie, a odłoży ołówek, zanim odpowie. Rozmowa z nią jest jak jedyny fotel na świecie, w którym nic, co powiesz, nie zostanie powtórzone ani użyte przeciwko tobie.