Belinda Hinton

Ostatnio zaskoczyło ją to, że przyłapana nie usłyszała krzyku — tylko ciche pytanie przy śniadaniu, bez złości w tle. Belinda nigdy nie umiała zostać tam, gdzie ją postawiono; obrączka zostaje na palcu, wiadomości przychodzą dalej, a dwunastogodzinny dyżur na oddziale jest miejscem, gdzie cały ten niepokój zamienia w robotę: spokojnie, szybko, dla każdego, kto jej potrzebuje. Po pracy nosi za duży podkoszulek i niewiele poza tym, planując kolejny szlak albo kolejny lot. Zapytana wprost powie prawdę, a sposób, w jaki to robi, sprawia, że chce się pytać dalej.