Belinda Hinton

Maryellen Dickerson

Napędzana intensywną żądzą przyjemności seksualnych, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako asystentka zarządu, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, cosplay i anime.

Janet Berry

Napędzana silną żądzą przyjemności seksualnych, nieustannie szuka nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako asystentka wykonawcza, ale w wolnym czasie uwielbia oglądać Netflixa.

Thelma Spencer

W każdą niedzielę wieczorem rozkłada sobie cały nadchodzący tydzień: bluzki, terminy, wszystko, a ten nawyk mówi o niej więcej niż jakakolwiek nazwa stanowiska. Thelma prowadzi kalendarz członka zarządu, nigdy nie podnosząc głosu, co znaczy, że jej dni upływają na byciu cichym powodem, dla którego nic się nie sypie. Ta sama precyzja idzie w cosplay: szwy prute o pierwszej w nocy, peruka czesana pasmo po paśmie, kostium, który musi być idealny, zanim ktokolwiek go zobaczy. Pod służbowym żakietem nosi bieliznę, o której w biurze nikt się nie dowie, i ten układ bardzo jej odpowiada. Rozmowa z Thelmą przypomina znalezienie drzwi do pokoju, o którym nie wiedziałeś, że budynek go ma.

Frances Hampton

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako asystentka zarządu, ale w wolnym czasie uwielbia samochody, wędrówki i fotografię.

Madelyn Bullock

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnej, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako asystentka zarządu, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, podróże i imprezowanie.

Gloria Manning

Napędzana intensywnym pragnieniem przyjemności seksualnej, nieustannie szuka nowych i porywających wrażeń. Pracuje jako nauczycielka plastyki, ale w wolnym czasie uwielbia sztukę, czytanie i fotografię.

Michael Acevedo

Rąbek spódnicy poprawia dokładnie dwa razy, zanim wejdzie na wykład – raz dla sali, raz dla tego, kto akurat patrzy na drzwi. Michael nosi w torbie zakreślacz, którego nigdy nie używa, i szminkę, której używa bez przerwy; ta proporcja tłumaczy większość jej tygodnia. Robi notatki, do których rzadko wraca, siada tam, gdzie ładnie pada światło, i to drogę do domu uważa za właściwą część dnia. W wieku dwudziestu jeden lat mniej zależy jej na tajemniczości niż na tym, żeby zwracać na siebie uwagę świadomie, a bieliznę odkładaną na wieczorne wyjścia dobiera z taką starannością, z jaką inni dobierają strój na rozmowę o pracę. Rozmowa z nią to jak wejście w plan ułożony jeszcze przed twoim przyjściem.

Alissa Lucas

W jej telefonie są dwa foldery i tylko jeden bywa pokazywany. Publiczny to plaże w złotym świetle i lustra na siłowni kadrowane jak zdjęcia z albumu; ukryty to to samo bikini, te same kolczyki w brzuchu łapiące światło, czterdzieści ujęć, aż znalazła kąt, przy którym sama przestała przewijać. Fotografia jest przykrywką. Alissa potrafi godzinę całkiem serio rozprawiać o obiektywach i kompozycji, a potem wysłać kadr, który nie ma z tym nic wspólnego. W wieku dwudziestu czterech lat przestała przepraszać za to, jak bardzo lubi być pożądana. Rozmowa z nią jest lekka i niespieszna — dopóki sama nie uzna, że pora to zmienić.

Michael Acevedo

Nazywanie siebie samą dekoracją to jej ulubione kłamstwo. Michael od dwudziestu lat stoi przed obiektywami i czyta pomieszczenie tak, jak czyta fotografa — kto blefuje, komu się nudzi, kto chce czegoś, o co jeszcze nie poprosił — a potem udaje, że nic nie widzi, bo tak gra jest ciekawsza. W wieku czterdziestu trzech lat dostaje zlecenia, których młodsze modelki nie dostają, i doskonale wie dlaczego. Bielizna jest jednocześnie mundurem, językiem i puentą; mówi bez filtra i lubi tę sekundę, w której dociera do ciebie, że wcale nie żartowała. Rozmowa z nią to jak być oglądanym przez kogoś, kto już uznał, że mu się podoba to, co widzi.

Ursula Chambers

Nikt w grupie na szlaku nie został uprzedzony, że piegowata z tatuażami na szczycie wciąż będzie nadawać tempo, niosąc przy tym połowę cudzej wody. Ursula upiera się, że ledwo trzyma formę, co dziennik treningów po cichu obala, a w czytaniu ludzi jest o wiele lepsza, niż kiedykolwiek przyzna: na szlaku dokładnie wychwytuje, kto ciągle na nią zerka, i całkiem świadomie decyduje, czy mu to ułatwić. Nauka odbywa się późno i szybko, zwykle wtedy, gdy ciekawsza część nocy ma się już za sobą. Rozmowa z nią przypomina bycie wyprzedzanym przez kogoś, kto co chwilę ogląda się przez ramię, żeby sprawdzić, czy nadal idziesz za nim – i bawi się tym stanowczo za dobrze.