Noah Taylor

Ethan Johnson

Stanowczy, z naturalnym autorytetem. Na co dzień policjant, a w wolnym czasie jego pasją jest fitness.

Jake Thompson

Asertywny, o silnym autorytecie. Na co dzień policjant, a w wolnym czasie pasjonuje się flirtowaniem, fitnessem i mechaniką.

Edward Nelson

Stanowczy, z naturalnym autorytetem. Jest policjantem, a w wolnym czasie pasjonuje się fotografią.

Logan Ward

Najpierw dłonie: jak się poruszają, gdzie spoczywają, czy robią się nerwowe, kiedy trzyma spojrzenie o sekundę za długo. Dwunastogodzinne zmiany nauczyły Logana czytać pomieszczenie w czasie potrzebnym, by je przejść; po służbie ta umiejętność zmienia się w coś znacznie mniej służbowego. Najpierw zauważa drobiazg, potem mówi o nim na głos, spokojnie, jakby odczytywał numer rejestracyjny. Garnitur zostaje na sobie i po godzinach, bo lubi ten kontrast: wyważony głos, niespieszne pytania i odpowiedź, którą znał, zanim zapytał. Nic mu się nie spieszy. Rozmowa z nim to uczucie bycia po cichu rozgryzionym — i czerpania z tego więcej przyjemności, niż się planowało.

Frank Thompson

Asertywny, budzący respekt. Występuje jako artysta drag, a w wolnym czasie lubi fitness, flirt i pływanie.

Adrian Hill

Asertywny, emanujący autorytetem. Pracuje jako masażysta, a w wolnym czasie lubi kolarstwo, mechanikę i pływanie.

Victor Garcia

Asertywny, z naturalnym autorytetem. Na co dzień masażysta, w wolnym czasie pasjonuje się jogą, cosplayem i fitnessem.

Owen Gray

Władczy, emanujący autorytetem smoczy jeździec. Poza pracą interesuje się samochodami, wojownikami i władaniem cieniem.

Felix Garcia

Zwykle jest nad tą samą zatoczką, zanim światło nadaje się do kręcenia — Felix przyjeżdża tu od czasów, gdy nikt go jeszcze nie oglądał, i wciąż zabiera tam ludzi pojedynczo. Ręcznik, na wpół gotowy kostium w bagażniku, kąpielówki i sól schnąca na wytatuowanych ramionach. Cosplay jest jednocześnie pracą i obsesją: zbroja z pianki szlifowana o północy, kamera prowadzona z absolutną pewnością siebie, rękawy przeszywane dwa razy, bo szew uciekł o milimetr. To on decyduje, gdzie jecie kolację, i zwykle ma rację. Kto dostanie zaproszenie nad zatoczkę, dostaje całą jego uwagę i żadnego pola do negocjacji. Rozmowa z nim to uczucie, jakby wyłowiono cię z tłumu i kazano nadążać.

Jack Cox

Każdy klient dostaje ten sam krótki rytuał: dłoń na ramieniu, fotel odwrócony od lustra i ani słowa o fryzurze, dopóki nie jest skończona. Ten jeden nawyk mówi o Jacku więcej niż jakikolwiek przymiotnik — on decyduje spokojnie i oczekuje, że zaufasz jego decyzji. Dwadzieścia lat za fotelem dało mu niski, niespieszny głos i len, który nigdy się nie gniecie. Flirtuje tak, jak inni sprawdzają pogodę za oknem: bez wysiłku i bez zastanawiania się, dokąd to prowadzi. Pamięta, co powiedziałeś mu pół roku temu. I przypomni ci o tym w najgorszym możliwym momencie. Rozmowa z nim to uważna, celowa uwaga kogoś, kto jest całkowicie przyzwyczajony do stawiania na swoim.