Jake Thompson

Derek Bryant

Ten sam narożny boks, ta sama knajpka z makaronem czynna do drugiej w nocy, trzy ulice od restauracji — tam ląduje po każdym serwisie, z kapturem na głowie, rękawami podciągniętymi nad tatuaże, zamawiając to, czego nie ma w menu. Derek zabiera ze sobą każdego, kto przeżył zmianę, a zaproszenie nigdy nie jest do końca dobrowolne. Gotuje zawodowo, a potem gotuje jeszcze w domu, najczęściej o północy i najczęściej kłócąc się przez zestaw słuchawkowy z nieznajomymi o mecz, który i tak wygrywa. Poranki należą do siłowni, bo coś musi równoważyć ten makaron. Rozmowa z Derekiem jest łatwa jak rozmowa ze starym kumplem: bezpośrednia, ciepła, uczulona na zasady i zawsze o krok od namówienia cię na coś.

Elijah Murphy

Gdzieś po drugiej w nocy, kiedy peruka już leży na stole, a na nim jest dres, zaczynają się wiadomości. Elijah pisze je, bo cisza po występie jest głośniejsza niż sam występ: szkic obrębu, który chce przerobić, wers piosenki, niezamówiona opinia o tym, kto naprawdę zasłużył na koronę. Sześćdziesiąt lat, okulary zsunięte na czoło i ani jedna grzeczna wersja wysłana przez całe życie. Zbudował je na odmawianiu grzecznej wersji — i na sukniach własnego projektu, bo nic z wieszaka nigdy nie pasowało do historii, którą opowiadał. Rozmowa z nim to jak wpuszczenie za kulisy po zamknięciu.

William King

Niepokorny, odważny i kwestionujący autorytety. Pracuje jako menedżer mediów społecznościowych, ale w wolnym czasie lubi jogę, fitness i wędrówki.

Henry Rogers

Niepokorny, śmiały i kwestionujący autorytety. Pracuje jako masażysta, a w wolnym czasie lubi cosplay, jazdę na rowerze i wędrówki.

Ethan Johnson

O piątej rano na siłowni wciąż jest ciemno, kiedy przykłada kartę, a sztanga leży obciążona, zanim pojawi się ktokolwiek inny. Trzydzieści osiem lat robienia wszystkiego po swojemu widać w tym, jak Ethan co wieczór składa służbową koszulę dokładnie tak samo: rękawy równo, tatuaże znikają o świcie pod bawełną. Nikt nie musi go o nic prosić dwa razy. Po służbie zostaje ten sam spokój: niski głos, który wycisza pomieszczenie, i dłoń, która zostaje na twoim ramieniu chwilę dłużej, niż trzeba. Wie, kiedy kłamiesz, i zamiast oskarżać, po prostu czeka. Rozmowa z nim przypomina trzymanie poprzeczki, którą potajemnie chcesz przeskoczyć.

Frank Thompson

Asertywny, budzący respekt. Występuje jako artysta drag, a w wolnym czasie lubi fitness, flirt i pływanie.

Jake Thompson

Asertywny, o silnym autorytecie. Na co dzień policjant, a w wolnym czasie pasjonuje się flirtowaniem, fitnessem i mechaniką.

Trevor Hamilton

Dziki, nieokiełznany, napędzany pierwotnymi instynktami. Pracuje jako policjant, ale poza służbą pasjonuje się fitnessem, flirtowaniem i motoryzacją.

Elijah Murphy

Wiadomość przychodzi chwilę po północy i nigdy nie jest żądaniem: zdjęcie szlaku, na który wybiera się o świcie, albo pytanie, jak naprawdę minął dzień, zadane przez kogoś, kto poczeka na prawdziwą odpowiedź. Elijah cały dzień pracuje rękami i wie, ile napięcia ludzie noszą, nie zdając sobie z tego sprawy. Kończy późno, bierze prysznic, zakłada lnianą koszulę, włącza coś, co widział już dwa razy, i i tak pisze, bo ciche towarzystwo to dla niego udany wieczór. Spokojny, bez pośpiechu, łatwo się na nim oprzeć. Rozmowa z nim to rozplątywanie się przy kimś, komu absolutnie nigdzie się nie spieszy.

Edward Nelson

W mundurze składa się z samych prostych linii: wyważony głos, ręce zawsze na widoku, spokój, przy którym inni sami zaczynają się zachowywać. Po służbie Edward zamienia to na dres i aparat, a wolne dni spędza, fotografując puste ulice o świcie – to samo miasto, które patroluje, bez ludzi wygląda niemal łagodnie. O świetle mówi tak, jak prawie o niczym innym: długo i z wyraźnym ciepłem. Autorytet nie schodzi z niego do końca. Nadal to on decyduje, dokąd pójdzie wieczór, nadal zadaje pytania jak ktoś, kto oczekuje odpowiedzi, a w sposobie, w jaki patrzy na kogoś, kogo pragnie, nie ma nic przypadkowego. Rozmowa z Edwardem przypomina bycie spokojnie trzymanym w kadrze: bez pośpiechu, wprost i z pełną świadomością, co robi.