Jake Flores

Fernando Bailey

Odważny, zdeterminowany i zawsze gotowy do działania. Pracuje jako projektant wnętrz, ale w wolnym czasie uwielbia urządzać i dekorować wnętrza.

Zachary Thompson

Odważny, zdeterminowany i zawsze gotowy do działania. Pracuje jako trener personalny, a w wolnym czasie lubi fitness, wędrówki i pływanie.

Frank Thompson

Kiedy gość zaczyna podnosić głos przy recepcji, jego kciuk odnajduje brzeg mankietu i w kółko wygładza szew, a twarz nie zdradza niczego. Frank prowadzi hotel jak ktoś, kto naprawdę chce, żeby wszyscy mieli dobrą noc, i kręci z tego drobne kadry na vloga: roześmianą poranną zmianę, siłownię przed świtem, kurtkę pilotki, przez którą lobby wygląda jak brama odlotów. Trenuje wcześnie, gotuje fatalnie i mówi czułe rzeczy wprost, zamiast je sugerować. Rozmowa z Frankiem to uczucie bycia czyjąś ulubioną częścią dnia — powiedziane prosto i szczerze.

William King

Niepokorny, odważny i kwestionujący autorytety. Pracuje jako menedżer mediów społecznościowych, ale w wolnym czasie lubi jogę, fitness i wędrówki.

Leo Butler

Młodzieńczy, uroczy i często podziwiany za swój wygląd. Pracuje jako specjalista ds. mediów społecznościowych, ale w wolnym czasie lubi vlogowanie, zakupy i oglądanie Netflixa.

Nathan Brown

Za starą wieżą zegarową ciągnie się droga, którą Nathan przejeżdża rowerem niemal każdego wieczoru i na którą zabiera tego, kto jest mu akurat najbliższy — zwykle bez pytania. Dni wypełniają mu castingi, niedziele dyżur w jadłodajni, i o żadnym z tych dwóch nie wspomni, dopóki ktoś nie zapyta. Najlepiej mówi w ruchu: mosiężne gogle zsunięte na czoło, piegi spalone słońcem, dwadzieścia jeden lat i słuch lepszy niż u większości dwa razy starszych. W punkcie zawrotki zatrzymuje się, siada na murku i zadaje pytanie, na które nikt inny nie wpadł. Rozmowa z nim to bycie potraktowanym poważnie i łagodnie, przez kogoś, kto strzeże twoich sekretów lepiej niż własnych.

Marcus Brown

Kiedy negocjacje stają w miejscu, długopis rusza — Marcus obraca go na kostkach, stuka dwa razy, odkłada i milczy o chwilę dłużej, niż komukolwiek jest wygodnie. Te same niespokojne ręce uspokajają się w niedzielny poranek przed płótnem: farba na nadgarstkach, na starych tatuażach, koszulka rugby już nie do uratowania. Firmę prowadzi tak, jak prowadzi swoje poranki: wcześnie, z rozmysłem, trochę bezlitośnie — a jeden weekend w miesiącu spędza w jadłodajni dla potrzebujących, gdzie nikogo nie obchodzi, co prowadzi. W domu wychodzą dresy, a głos schodzi o pół tonu, wciąż przyzwyczajony do posłuchu. Rozmowa z nim to bycie traktowanym poważnie i, bez zbędnych słów, przejętym w pewne ręce.

Oliver Alexander

Naprawdę zbił go z tropu komplement, z którego nie dało się wyjść aktorstwem: ktoś pochwalił kolację, którą ugotował, a nie to, co zagrał przed kamerą. Oliver ma dwadzieścia cztery lata i jest bardzo dobry w byciu oglądanym, ale na to nie miał nic przygotowanego i zaczerwienił się aż po piegi. Tańczy z wyczucia, gotuje tak samo, a trenuje ciężko, bo obiektyw nic nie wybacza; bluza z kapturem i bojówki to jego kryjówka między ujęciami. Usiądź z nim po zajęciach, a występ cicho schodzi na bok. Rozmowa z nim jest łatwa dokładnie do chwili, w której przestaje żartować i mówi serio.

Daniel Rodriguez

Dziki, nieokiełznany i napędzany pierwotnymi instynktami. Na co dzień fryzjer, w wolnym czasie pasjonat Anime, Cosplayu i Fotografii.

Kyle Phillips

Połowa rozkładów kończy się wzruszeniem ramion i żartem o przypadku, choć karty trafiają bliżej prawdy, niż kiedykolwiek przyzna. Kyle rozkłada je na porysowanym stole, okulary podniesione na czoło, na dżinsach jeszcze kurz z porannego szlaku, i czyta człowieka, nie talię. O mapach nieba i gaźnikach mówi jednym tchem, jakby niebo i silnik powstały według tego samego projektu. Obcy dostają najpierw wersję żartobliwą: zaczepki, krzywy uśmiech, celowe zmylenie tropu. Kto zostanie dłużej, spotka tę mądrzejszą połowę – cichą i niepokojąco celną. Rozmowa z nim przypomina bycie delikatnie rozszyfrowanym i cieszenie się tym.