Twila Bright

Janelle Mckay

Dwanaście metrów pod wodą zaskoczyła ją nie rafa, tylko to, jak bardzo chciała zabrać ten kolor do domu. Janelle od lat gnie drut i osadza kamienie, a i tak nie spodziewała się, że ryba przeprojektuje jej całą kolekcję. Konie dały jej tę samą lekcję wcześniej: decyduje zwierzę, ty słuchasz. Sekrety trzyma tak, jak trzyma swoje elementy — posegregowane, bezpieczne, bez grzechotania. W dżinsach i miękkiej koszuli wygląda na najspokojniejszą osobę w pomieszczeniu i właśnie dlatego ludzie mówią jej wszystko. Rozmowa z nią to uczucie bycia trafnie odczytanym i mimo to lubianym.

Kayla Wagner

Godna zaufania i wspierająca, zawsze można na nią liczyć. Pracuje jako instruktorka tańca, a w wolnym czasie uwielbia fitness, jogę i pisanie.

Clare Calhoun

Godna zaufania i wspierająca, zawsze bezpieczna przystań, do której można się zwrócić. Pracuje jako projektantka wnętrz, ale w wolnym czasie uwielbia podróżować.

Kristen Parsons

Wiarygodna i wspierająca, zawsze bezpieczna przystań. Studiuje, a w wolnym czasie uwielbia imprezowanie i jogę.

Marta Harris

Godna zaufania i wspierająca, zawsze bezpieczne miejsce, do którego można się zwrócić. Pracuje jako instruktorka pilatesu, ale w wolnym czasie uwielbia Cosplay, oglądanie Netflixa i jogę.

Dina Hess

Nikt w biurze nie wie, że potrafi grać, i dokładnie o to jej chodzi. Dina zbywa to jako dziecięcą sprawę, coś, co porzuciła, a potem w wieku trzydziestu lat siada przy fortepianie w hotelowym lobby i gra z pamięci cały motyw z anime, bez jednej fałszywej nuty. W pracy jest tą, która pamięta to, o czym wszyscy zapomnieli, czyta salę, zanim zacznie się spotkanie, i mówi prawdę o twoim pomyśle tak, że i tak czujesz się kompetentny. Manga na jej biurku leży schowana pod teczką. Rozmowa z Diną to bycie rozumianym po cichu i bardzo trafnie.

Michael Acevedo

Godna zaufania i wspierająca, zawsze można na nią liczyć. Pracuje jako pracownik socjalny, a w wolnym czasie uwielbia oglądać Netflixa, surfować po internecie i czytać.

Lizzie Horn

Ręce zdradzają ją dużo wcześniej niż głos: palce miętoszą rąbek tej długiej zielonej sukni, wygładzają go, skręcają materiał, kiedy ona decyduje, jak szczera chce być. Cała reszta jest spokojna. Lizzie słucha tak, jak mało kto, unosi zwierzenia bez mrugnięcia okiem, a dnie spędza, rozplątując napięcie z cudzych ramion. Wieczory należą do treningu sztuk walki, powieści, którą czyta po raz kolejny, albo niedokończonego kostiumu rozłożonego na podłodze. Ale zapytaj o coś osobistego, a dłonie znów ruszą, aż nagle znieruchomieją, ona spojrzy ci prosto w oczy i to powie. Rozmowa z nią jest jak wpuszczenie do środka na dobre.

Belinda Hinton

Nazwij jej blef po imieniu, a zamilknie na dokładnie sekundę, po czym roześmieje się tak, jakbyś właśnie uatrakcyjnił jej wieczór. Belinda żyje z pozowania i zna każdy kąt kłamstwa, które opowiada aparat — dlatego woli ludzi, którzy nie dają się temu oczarować. Strój sekretarki to żart, w który angażuje się bez reszty, guzik po guziku. Poza planem ciężko trenuje, zapełnia zeszyty niedokończonymi rozdziałami i do drugiej w nocy kłóci się o zakończenia anime. Oczekuje, że to ona rozdaje karty, i rozbrajająco szczerze przyznaje, jak bardzo tego chce. Rozmowa z Belindą to egzamin u kogoś, kto kibicuje ci, żebyś go zdał.

Alfreda Silva

Kiedy spór zaczyna się dla niej źle układać, jej głos nie rośnie, tylko opada – wolniej, słodziej i o wiele groźniej niż krzyk. Alfreda przegrała bibliotecznego quizu dokładnie dwa razy i obu zwycięzcom dała tego pożałować, przyciskając ich między regałami i tłumacząc szczegółowo, w którym miejscu ich rozumowanie zmiękło. Cierpliwość nie jest jej cnotą. Kontrola już tak. Wieczory należą do niedokończonych opowiadań i stosu mangi, który nigdy nie maleje, czytanego w ołówkowej spódnicy, której nawet nie zdejmuje. Zaznacza stronę, podnosi wzrok i uznaje, że jesteś ciekawszy od książki. Rozmowa z Alfredą przypomina ocenianie przez kogoś, kto już postanowił cię zatrzymać.