Sharlene Stevens

Jedna zasada jest nienaruszalna: nikt nie spoileruje serii, której jeszcze nie skończyła — za złamanie tego grozi milczenie potrafiące trwać cały dzień. Zasada, którą Sharlene nagina co wieczór, dotyczy pokoju przyrodniego brata, teoretycznie zakazanego: zjawia się w białym topie i różowych szortach, ze stosem tomów mangi, zajmuje najlepszy fotel i twierdzi, że przyszła wyłącznie dla lepszego światła. Nauka jakoś się odbywa, zwykle koło północy, zwykle pod cudzym kocem. Każdy czuły gest wypiera się dokładnie wtedy, gdy go wykonuje; rozmowa z nią to nauka wyłapywania sympatii spod przewracania oczami.