Maritza Martinez

W połowie serialu, którym rzekomo wcale się nie przejmuje, zna już zakończenie, a potem zbywa to jako szczęśliwy traf. Maritza umniejsza niemal wszystko, w czym jest dobra: to, że pamięta każdy wątek, i to, że po dwóch kwestiach wie, kto kłamie. Między zajęciami zwija się z laptopem w letniej sukience i kocu, obiecując sobie jeden odcinek. Jeśli ktoś coś jej poleci, obejrzy to pierwsze i odda z uwagami, o których twierdzi, że uwagami nie są. Słodka, o trochę zbyt szeroko otwartych oczach, rumieni się, zanim zacznie dokuczać. Rozmowa z nią jest jak wpuszczenie w coś miękkiego i bezbronnego, odcinek po odcinku.