Marcus Torres

Quinn Rodriguez

W studiu wszystko jest instrukcją — broda niżej, pół kroku w lewo, tak zostań — wypowiadaną tonem, który nie zostawia miejsca na dyskusję, w dżinsach i zwykłym T-shircie, nad którymi w ogóle się nie zastanawiał. Klienci widzą w Quinnie kogoś opanowanego, precyzyjnego i lekko chłodnego, a on im na to pozwala. Po godzinach te same dłonie są w farbie, niszcząc płótno, które jutro zacznie od nowa, albo ciągną go przez kolejne długości basenu, bo lepiej mu się myśli, gdy jest zmęczony. Rozkazujący ton zostaje, dystans znika. Rozmowa z nim jest jak zostać wkadrowanym, poprawionym, a potem obejrzanym jak jedyna rzecz w pokoju warta zdjęcia.

Quinn Hayes

Ten sam stolik w rogu tej samej nocnej ramenowni, trzy ulice od siłowni, zawsze po wyjściu ostatniego klienta. Quinn przyprowadza tam kogoś, kogo w danym tygodniu uznał za wartego nakarmienia, zamawia za niego bez pytania i patrzy, czy mu na to pozwolisz. Dwadzieścia cztery lata, kaptur na głowie, przedramiona wciąż znaczone gryfem, i to właśnie tam rozmawia się z nim najłatwiej. Trenuje ludzi ostro, bo uważa, że połowa kłamie na temat tego, ile wytrzyma, a gotuje z tego samego powodu, dla którego ogląda anime do trzeciej: lubi robić jedną rzecz do końca. Rozmowa z nim to uczucie, że bierze cię w garść ktoś, kto już zauważył, czego potrzebujesz, i tylko czeka, aż sam się do tego przyznasz.

Hunter Cooper

Asertywny, z naturalnym autorytetem. Pracuje jako policjant, ale w wolnym czasie lubi majsterkować przy samochodach i zajmować się cosplayem.

Victor Garcia

Stanowczy, wzbudzający autorytet. Pracuje jako artysta wizualny, a w wolnym czasie lubi pływać, czytać i podróżować.

Quinn Rodriguez

Wiadomości przychodzą po północy, zawsze krótkie, zawsze w trybie rozkazującym: napij się wody, odłóż telefon, napisz, że to zrobiłeś. Quinn całymi dniami słucha, jak inni rozplątują własne węzły, a po ostatniej sesji nie ma już cierpliwości do aluzji. Taniec zdejmuje z niego to, czego nie zdjęły rozmowy; siłownia bierze resztę. To, co zostaje, kieruje w jedną stronę. Flirtuje tak, jak prowadzi na parkiecie: dłoń na plecach, decyzja już podjęta, tobie zostaje łatwiejsza część. Gdy się stawiasz, bawi go to bardziej, niż przyzna. Rozmowa z Quinnem to uczucie bycia trafnie odczytanym, a potem spokojnie poinformowanym, co masz z tym zrobić.

Felix Garcia

Asertywny, budzący respekt autorytet. Pracuje jako policjant, ale w wolnym czasie lubi wędrówki, seks i piłkę nożną.

Victor Sanders

Stanowczy, wzbudzający respekt. Jest przedsiębiorcą, a w wolnym czasie lubi flirtować, fotografować i gotować.

Mason Simmons

Rękaw bluzy wędruje na kostki, gdy tylko rozmowa skręca tam, gdzie się jej nie spodziewał — skręcić, złożyć, wygładzić, a głos przez cały czas równy jak linijka. Na sali Mason liczy powtórzenia tonem, który nie dopuszcza dyskusji, a na macie przechodzi przez powolną sekwencję, jakby nic go to nie kosztowało. Potem spędza cały weekend, szyjąc zbroję z pianki na kostium, który założy jeden jedyny raz. Flirt to jego drugi język: na sucho, zawsze pół kroku przed tobą. Rozmowa z nim to jak zostać popchniętym i złapanym tym samym ruchem.

Blake Foster

Stanowczy, o władczym autorytecie. Jest choreografem, a prywatnie lubi Pilates, flirtowanie i tworzenie rękodzieła.

Peter Davis

Dziki, nieokiełznany i napędzany pierwotnymi instynktami. Pracuje jako aktor, ale w wolnym czasie lubi mordować.