Lydia Escobar

Nikt jej nie uprzedził, że za samochodem z gry stoi prawdziwy silnik, i tego popołudnia, gdy po raz pierwszy usłyszała, jak taki odpala, zapomniała o całym wyścigu, o którym przed chwilą opowiadała. Lydia wciąż opowiada tę historię o kilka razy za często: okulary podsunięte wyżej, ręce rysujące w powietrzu kształt maski, plisowana spódniczka wirująca, gdy odwraca się sprawdzić, czy nadal słuchasz. Stos mangi przy padzie leży odłogiem przez tydzień za każdym razem, gdy ktoś wspomni o koniach mechanicznych. Rozmowa z nią przypomina moment, w którym ktoś podaje ci drugiego pada i naprawdę chce, żebyś wygrał.