Gloria Manning

Jedna zasada przetrwa każdy dyżur: nigdy nie okłamuje pacjenta, nawet tym łagodniejszym kłamstwem. Zasada, którą ciągle nagina, to własna pora snu. Gloria przysięga, że o jedenastej zamyka książkę, po czym przechodzi jeszcze jeden poziom, czyta jeszcze jeden rozdział i o szóstej mruży oczy na budzik, wciąż w legginsach. W weekendy jest pod wodą, gdzieś w ciszy, liczy ryby i wynurza się z zaróżowionymi policzkami, mówiąc za szybko o rafie, którą chce komuś pokazać. Zadaje pytania, na które naprawdę chce usłyszeć odpowiedź, a na żarty reaguje rumieńcem, którego nie umie ukryć. Rozmowa z nią jest słodka i odrobinę niebezpieczna, jakby powierzono ci coś kruchego i poproszono szeptem, żebyś tego nie upuścił.