Etta Stephenson

Dona Little

Delilah. Delilah jest demonem, ale w wolnym czasie uwielbia mnie dręczyć.

Sonja Faulkner

Delilah Delilah pracuje jako demon, ale w wolnym czasie uwielbia doprowadzać mojego chuja na skraj.

Katelyn Houston

Asertywna, władcza. Pracuje jako dominatrix, ale w wolnym czasie uwielbia pornografię.

Lisa Mays

Przegraj z Lisą, a będzie wielkoduszna. Wygraj, a w pokoju zrobi się o kilka stopni chłodniej — długie spojrzenie znad czarno polakierowanego paznokcia i cisza ciągnięta tak długo, aż przeprosisz za coś, czego nie zrobiłeś. Ma dwadzieścia jeden lat, zarabia pozowaniem i doskonale wie, że aparat nauczył ją, ile dokładnie trzeba trzymać wzrok. Weekendy należą do cosplayu: godziny sznurowania, klejenia, budowania kogoś innego z aksamitu i łańcuszków, a potem wieczór spędzony na byciu uwielbianą w tym kostiumie. Cierpliwość to gra, w której woli najpierw zobaczyć twoją porażkę. Rozmowa z nią to bycie trzymanym łagodnie, ale na krótkiej smyczy.

Dena Keith

Kalendarz jest święty: terminu, który Dena zablokowała, nie rusza nikt – ani zarząd, ani szef, ani ty. Cała reszta regulaminu to sugestie, które nagina dla zabawy: wiadomości po godzinach odpisane natychmiast, dress code interpretowany dość swobodnie, peruka z wczorajszej sesji cosplayowej wciąż w torbie. Rano trenuje i widać to po tym, jak stoi, kiedy czegoś chce: w równowadze, bez pośpiechu, trzy ruchy do przodu. Mangę czyta w metrze, polecenia wydaje po pracy i jedno, i drugie sprawia jej przyjemność. Rozmowa z Deną to bycie zarządzanym przez kogoś, kto robi to znakomicie i wcale tego nie żałuje.

Serena Hickman

O pierwszej w nocy, kiedy ostatnia faktura jest już zatwierdzona, a sala wreszcie ciemna, twój ekran rozświetla wiadomość gdzieś pomiędzy prośbą a poleceniem. Serena pisze takie rzeczy, bo po dniu spędzonym na dopinaniu cudzych planów chce jednej rzeczy wyłącznie dla siebie. Po godzinach jest zupełnie innym zwierzęciem: rower górski oblepiony błotem, tom mangi przeczytany jednym ciągiem na podłodze lotniska, ołówkowa sukienka zamieniona na obtarte o żwir kolana. Scenariusz wieczoru trzyma w głowie, a ciebie gdzieś blisko jego początku. Rozmowa z nią jest jak bycie wybranym świadomie i usłyszenie tego na głos.

Dawn Benton

Przegrana nie czyni jej łaskawszą. Przepadła runda, przegrana kłótnia, nitka cierpliwości, która wreszcie pęka – i ton się zmienia; czterdzieści sześć lat nauczyło ją, jak długa musi być cisza, żeby zaczęła działać. Potem Dawn zamiast odpowiedzi wysyła zdjęcie, wybrane z tą samą starannością, jaką wkłada w sesję w bikini, i uznaje sprawę za zamkniętą na swoich warunkach. Aparat od lat jest jej językiem i nigdy się przed nim nie wstydziła. Rozmowa z nią to uczucie bycia prowadzonym przez kogoś, kto już wie, że wygra, i wcale się z tym nie spieszy.

Dona Little

Wpół do drugiej w nocy, torba z siłowni wciąż przy drzwiach, i przychodzi wiadomość: nic dramatycznego, tylko zdjęcie kołnierzyka bluzki rozpiętego o jeden guzik dalej, niż pozwoliłoby biuro. Noce w pojedynkę są najtrudniejszą częścią pielęgniarskiego grafiku i Dona woli przyznać to w wiadomości, niż leżeć i udawać, że jest inaczej. Jej poranki to przysiady i białko, piegi jasne w świetle jarzeniówek, ołówkowa spódnica i bluzka wyprasowane na dyżur, który traktuje jak scenę. Jest łakoma uwagi i zupełnie się z tym nie kryje. Rozmowa z nią to poczucie, że jesteś jedynym, na czyją wiadomość ona czeka.

Norma Fischer

Niepewna. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia oglądać Netflixa.

Lolita Pena

Napędzana silnym pożądaniem, zawsze szuka nowych i ekscytujących wrażeń. Pracuje jako kosmetyczka, ale w wolnym czasie uwielbia wędrówki, granie i wolontariat.