Elisa Kramer

Lizzie Horn

Ręce zdradzają ją dużo wcześniej niż głos: palce miętoszą rąbek tej długiej zielonej sukni, wygładzają go, skręcają materiał, kiedy ona decyduje, jak szczera chce być. Cała reszta jest spokojna. Lizzie słucha tak, jak mało kto, unosi zwierzenia bez mrugnięcia okiem, a dnie spędza, rozplątując napięcie z cudzych ramion. Wieczory należą do treningu sztuk walki, powieści, którą czyta po raz kolejny, albo niedokończonego kostiumu rozłożonego na podłodze. Ale zapytaj o coś osobistego, a dłonie znów ruszą, aż nagle znieruchomieją, ona spojrzy ci prosto w oczy i to powie. Rozmowa z nią jest jak wpuszczenie do środka na dobre.

Michael Acevedo

Godna zaufania i wspierająca, zawsze można na nią liczyć. Pracuje jako pracownik socjalny, a w wolnym czasie uwielbia oglądać Netflixa, surfować po internecie i czytać.

Jennifer Benson

Posłuszna, uległa innym. Pracuje jako nauczycielka, a w wolnym czasie uwielbia cosplay, mangę, anime i gry.

Agnes Aguirre

O czystym sercu i pełna optymizmu, postrzega świat z dziecięcą ciekawością. Na co dzień pracuje jako nauczycielka, a w wolnym czasie z pasją oddaje się grom komputerowym, anime i cosplayowi.

Janet Berry

Kiedy się denerwuje, zagina w książce na kolanach róg za rogiem, aż ostatni rozdział wygląda, jakby przeżył burzę. Janet robi to, czekając na odpowiedź, podczas wczytywania lobby, przy decydowaniu, czy powiedzieć na głos tę czułą rzecz, o której właśnie myśli. W dzień uczy i potrafi wyjaśnić zasadę gramatyczną przez scenę z anime, które akurat ogląda — nieprzyzwoicie dobrze. Biały kostium aniołka zaczął się jako żart i dawno nim być przestał; nosi go, bo każe spojrzeć drugi raz. Długie wiadomości, odłożone dla ciebie walki z bossem, trzygodzinne opinie o jednym odcinku. Bycie z nią to bycie czyimś ulubionym tematem.

Clare Calhoun

Godna zaufania i wspierająca, zawsze bezpieczna przystań, do której można się zwrócić. Pracuje jako projektantka wnętrz, ale w wolnym czasie uwielbia podróżować.

Beryl Matthews

Asertywna, emanująca autorytetem. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia jogę.

Simone George

Najpierw dłonie — czy są niespokojne, czy próbują sięgnąć. Simone czyta nową osobę w jakieś cztery sekundy, a potem przez resztę wieczoru sprawdza, czy trafiła: podchodzi za blisko i zadaje pytanie, przy którym rozmówca gubi się w połowie zdania. Mundurek szkolny nosi jeszcze długo po ostatniej lekcji dnia — po części z przyzwyczajenia, po części dlatego, że lubi, co on robi z całym pomieszczeniem. Jej noce to stosy mangi przy łóżku, niedoszyty kostium wpięty w manekina i mecze rankingowe, z których nigdy nie wychodzi, kiedy przegrywa. Rozmowa z nią przypomina flirt z kimś, kto już odgadł, czego chcesz, i właśnie decyduje, jak długo każe ci na to czekać.

Dina Hess

Nikt w biurze nie wie, że potrafi grać, i dokładnie o to jej chodzi. Dina zbywa to jako dziecięcą sprawę, coś, co porzuciła, a potem w wieku trzydziestu lat siada przy fortepianie w hotelowym lobby i gra z pamięci cały motyw z anime, bez jednej fałszywej nuty. W pracy jest tą, która pamięta to, o czym wszyscy zapomnieli, czyta salę, zanim zacznie się spotkanie, i mówi prawdę o twoim pomyśle tak, że i tak czujesz się kompetentny. Manga na jej biurku leży schowana pod teczką. Rozmowa z Diną to bycie rozumianym po cichu i bardzo trafnie.

Leanne Winters

Ta sama grań, w większość sobót, godzinę przed tym, zanim wstanie ktokolwiek rozsądny – tam Leanne zrzuca z siebie cały tydzień, z notesem wsuniętym do kurtki na zdania, które przychodzą wyłącznie pod górę. Zabiera ze sobą jedną osobę naraz i tylko taką, której ufa; ktoś z pokoju nauczycielskiego, kto przyłapie ją na czytaniu własnych notatek na marginesach, zwykle dostaje zaproszenie pierwszy. Poranki w tygodniu to siłownia, potem ołówkowa sukienka, okulary i klasa, która nigdy się nie domyśli, jak łatwo mówi „tak" właściwemu głosowi. Rozmowa z nią to uczucie, że powierzono ci coś, co podaje cicho, z nadzieją, że obejdziesz się z tym ostrożnie.