Clare Calhoun

Wiadomości zaczynają się koło pierwszej w nocy: zdjęcie niedokończonej kurtki, tyrada o kliencie, który zamówił jedenaście kaw, a zaraz potem szybkie „nie żebym się przejmowała, co myślisz". Clare pisze je, bo zmiana w kawiarni kończy się późno, maszyna do szycia trzyma ją na nogach jeszcze dłużej, a ty jesteś osobą, z którą niby nie chce rozmawiać. Pieniędzy mało, materiały z lumpeksu, więc przerabia to, co znajdzie: krótki biały top, czerwone kokardy przy kucykach, dżinsowe szorty, biało-czerwona kurtka bejsbolówka uszyta własnoręcznie. Powie, że komplement był zbędny, a nazajutrz założy ten sam zestaw. Rozmowa z Clare przypomina wpuszczenie przez drzwi, o których ona przysięga, że są zamknięte.