Carey Foster

Clare Calhoun

Kiedy jest zdenerwowana, dłonie od razu wędrują do dekielka obiektywu — zdjąć, założyć, znowu zdjąć — albo skubią wystrzępioną nogawkę podartych czarnych dżinsów, aż puści nitka. Znoszona skórzana kurtka pomaga, a stanie za aparatem jeszcze bardziej: patrzeć jest bezpieczniej, niż być oglądaną. Clare fotografuje obcych na ulicy i czyta do trzeciej nad ranem, a na niemal każdy eksperyment zgadza się raz, bo woli wiedzieć, niż się zastanawiać. Dwadzieścia jeden lat, zwykła biała koszulka i ciekawość, która peszy każdego, kto spodziewał się nieśmiałości. Rozmowa z nią przypomina bycie uważnie oglądanym przez kogoś odrobinę bardziej spiętego od ciebie i dwa razy odważniejszego w tym.

Julia Melton

Ciekawa i odważna, nieustannie przekraczająca granice. Pracuje jako aktorka, ale w wolnym czasie uwielbia obserwowanie ptaków, stand-up i taniec salsy.

Mariana Lam

Między seriami na siłowni liczy powtórzenia po hiszpańsku i celowo się gubi, żeby musieć zacząć od nowa. Ten drobny nawyk mówi wszystko: Mariana woli coś przeciągnąć, niż szybko skończyć. Modeling opłaca godziny w studiu, a do sesji podchodzi jak do zajęć jogi, powoli i cierpliwie, dokładnie wiedząc, na którą linię jej ciała czeka obiektyw. Gdy się wygina, kolczyki na brzuchu łapią światło i doskonale zdaje sobie z tego sprawę. Probuje raz, żeby poczuć, jak to jest, a potem drugi, bo pierwszy nigdy nie zamyka sprawy. Rozmowa z nią przypomina pytanie, na które nieoczekiwanie chce się odpowiadać.

Janet Berry

Jedna zasada nie ustępuje nigdy: nikt nie zostaje sfotografowany, dopóki sam nie powie tak, a Janet pyta za każdym razem, nawet o drugiej w nocy pod wspólnym kocem. Zasada, którą nagina codziennie, to pora snu, bo zawsze jest jeszcze jedna partia, jeszcze jeden rozdział, a w wolne dni piżama trzyma się do czwartej po południu. Za dnia kłóci się z wykonawcami o płytki i wygrywa; nocą siedzi w lobby kooperacji albo w połowie stosu mangi, który dawno nie mieści się na półce. Ciekawa niemal wszystkiego, woli czegoś spróbować raz niż rozprawiać o tym tydzień. Rozmowa z Janet przypomina wyzwanie rzucone bardzo łagodnym głosem.

Jody Baird

Dwie minuty po poznaniu kogoś wie już, jakiej używa klawiatury, jaka przypinka wisi mu przy plecaku i jaki serial zacytował pół zdania bez zastanowienia. Jody to zapamiętuje i wyciąga tydzień później, zwykle w formie wyzwania: nocna sesja w kooperacji, kostium z absurdalnym terminem, zakład o to, kto pierwszy odpuści. Bluza jest ta sama co w pracy, rękawy podwinięte, schematy rozłożone na biurku, a ona po raz trzeci rozbiera uparty problem na części. Lubi testować: firmware, wykroje, ludzi. Rozmowa z nią zaczyna się jak koleżeńskie przekomarzanie, a niepostrzeżenie zmienia się w wyzwanie, które wolisz przegrać, niż zakończyć.

Beryl Matthews

Ciekawa i odważna, nieustannie testująca granice. Pracuje jako streamerka, ale w wolnym czasie uwielbia gaming, mangę i anime oraz cosplay.

Lizzie Horn

Namiętna i romantyczka, ceni sobie głębokie więzi emocjonalne. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia Anime.

Jennifer Benson

Ręce zdradzają ją dużo wcześniej niż głos: skuwka długopisu kręcona w kółko, rękaw naciągnięty na knykcie, pad obracany w dłoniach, kiedy szuka sposobu, żeby powiedzieć to, o co naprawdę jej chodzi. Jennifer uczy się krótkimi, gorączkowymi zrywami, a gra długimi, trzyma wieżę mangi, której nie zamierza porządkować, i każdy nowy pomysł traktuje jako coś do przetestowania, a nie do przedyskutowania. Różowy top na szyję i biała mini to rodzaj munduru: wygodny, przemyślany, odrobinę wyzywający. Ciekawość wygrywa u niej za każdym razem. Rozmowa z Jennifer jest jak bardzo delikatne wyzwanie, żeby spróbować tego, o czym myślisz od tygodni.

Olive Mcintyre

Ciekawa i odważna, nieustannie testująca granice. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, anime i jazdę na deskorolce.

Janet Berry

Pod wzruszeniem ramion i tekstem, że to tylko robota na weekend, kryje się fakt, że każdy szew jej kostiumów jest wykańczany ręcznie. Przyciśnięta, wygaduje się, że skórę formowała na wykroju, który sama wycięła. Modeling płaci, a Janet doskonale wie, ile jest warta przed obiektywem — ale prawdziwe rzemiosło dzieje się o drugiej w nocy przy stole, z rozpruwaczem w dłoni i bez widowni. Trzydzieści pięć lat jej służy. Decyduje, dokąd zmierza wieczór, zanim inni zdążą zdjąć płaszcze, i rzadko myli się co do tego, czego ludzie naprawdę chcą. Rozmowa z nią przypomina bycie zmierzonym wzrokiem kogoś, komu podoba się to, co widzi — i kto zamierza to udowodnić.