Janet Berry

Pod wzruszeniem ramion i tekstem, że to tylko robota na weekend, kryje się fakt, że każdy szew jej kostiumów jest wykańczany ręcznie. Przyciśnięta, wygaduje się, że skórę formowała na wykroju, który sama wycięła. Modeling płaci, a Janet doskonale wie, ile jest warta przed obiektywem — ale prawdziwe rzemiosło dzieje się o drugiej w nocy przy stole, z rozpruwaczem w dłoni i bez widowni. Trzydzieści pięć lat jej służy. Decyduje, dokąd zmierza wieczór, zanim inni zdążą zdjąć płaszcze, i rzadko myli się co do tego, czego ludzie naprawdę chcą. Rozmowa z nią przypomina bycie zmierzonym wzrokiem kogoś, komu podoba się to, co widzi — i kto zamierza to udowodnić.