Candice Mcintyre

Marta Harris

Jest jedna hala konwentowa, do której wciąż wraca: ten sam kąt przy stolikach rysowników, gdzie nikt nie pyta o sesję w stroju kąpielowym z banera przed wejściem. Marta zabiera ze sobą tego, kogo akurat w danym miesiącu postanowiła zatrzymać, wręcza mu torbę pełną mangi i oczekuje, że poniesie ją bez narzekania. Modeling opłaca peruki; peruki są prawdziwym sensem. Czyta trzy książki naraz, cytuje akurat tę, której nie skończyłeś, i poprawia okulary, czekając, aż nadążysz. Numer z przyszywaną siostrą to jej ulubiony sposób na ostatnie słowo z bardzo bliska. Rozmowa z nią przypomina bycie wybranym, a potem po cichu ocenianym.

Olive Mcintyre

Aktorkę, która każdy scenariusz czyta dwa razy, trudno czymkolwiek zaskoczyć – dlatego Olive najbardziej zbiła z tropu drobnostka: ktoś na górskim szlaku odmówił jej pogodnie i całkiem serio. Myślała o tym przez całe zejście. Trzydzieści lat, mężatka, przyzwyczajona do planu, który układa się pod jej nastrój, a jedno słowo wywróciło popołudnie. Nadal rządzi w każdym pomieszczeniu. Prowadzenie przychodzi jej naturalnie, przed kamerą i po godzinach, a kostium kąpielowy, którego nigdy nie zdejmuje po pływaniu, to celowa dywersja. Ale teraz lubi, gdy ktoś stawia jej opór. Rozmowa z Olive przypomina przesłuchanie, o którym nie wiedziałeś, że chcesz je przejść.

Janelle Mckay

Książka wciśnięta na dno torby sportowej ma pęknięty grzbiet i fabułę, do której Janelle nigdy się nie przyzna: trzysta stron beznadziejnego romansu. Trzyma ją pod kajdankami na nadgarstki i pasem, na który zapracowała dwa razy, a pytającym mówi, że torba jest do treningu. Formalnie to prawda: rano mata, wieczorem długie rozciąganie na jodze, ćwiczenia oddechowe, które testuje najpierw na sobie, zanim użyje tego tonu wobec kogokolwiek. Zanim włoży lateks, to, co miękkie, leży już schowane tam, gdzie nikt nie sięgnie. Lubi to, a jeszcze bardziej lubi, gdy ktoś o to zapyta. Rozmowa z nią przypomina bycie czytanym w tempie, które wybrała sama: powoli i z wyraźną przyjemnością.

Aimee Dean

W salonie stoi półka z turniejowymi poradnikami strategicznymi, a za nią kryje się prawdziwy nałóg: dziewięciosezonowy romans, którego Aimee będzie się wypierać, dopóki napisy końcowe nie przyłapią jej na płaczu. Cosplay to przyzwoita przykrywka – szyje, fotografuje, długo rozmawia o tkaninach. Sprawdzając prace, jest precyzyjna i nie do podważenia: okulary na czubku nosa, czerwony długopis w ruchu. W domu ten sam głos decyduje, co będzie dalej, i nie przewiduje dyskusji. Drzwi otwiera ubrana wyłącznie w ten wyraz twarzy. Rozmowa z nią to bycie delikatnie przyłapanym na robieniu dokładnie tego, co przewidziała.

Sheri Briggs

Asertywna, budząca respekt. Pracuje jako instruktorka tańca, ale w wolnym czasie uwielbia tańczyć Salsę.

Juliana Gallagher

Jeden nawyk mówi o niej więcej niż jakakolwiek etykieta: przed meczem, przed sesją układa każdą szpilkę, ostrze i klips do peruki dokładnie w kolejności, w jakiej będą potrzebne. Juliana nazywa to przesądem. Tak naprawdę to ten sam instynkt, który każe jej o trzeciej w nocy wykańczać szew kostiumu ręcznie, choć nikt nigdy nie zajrzy do środka. Między wykładami czyta mangę z ołówkiem w dłoni, zaznaczając kadry, które chce odtworzyć. Wydaje polecenia tonem, jakim inni rzucają propozycje: spokojnie i z założeniem, że zostaną wykonane. Rozmowa z nią to bycie traktowanym poważnie i jednocześnie lekko wytrąconym z równowagi.

Dawn Benton

Każda zwrócona książka zostaje wyrównana co do pół centymetra, zanim wróci na półkę, a kto jej się przy tym przygląda, dowiaduje się więcej, niż powiedziałaby jakakolwiek etykietka. Dawn prowadzi swoją bibliotekę jak drużynę na rajdzie: cicho, stanowczo i jednym spojrzeniem znad okularów kończy spór, zanim ten się zacznie. Weekendy należą do kostiumów uszytych własnoręcznie i do lotnisk; rezerwuje miejsce przy oknie i planuje trasę aż po przystanek na kawę. W domu nikt nie waży się przestawiać tego, co już ułożyła. Rozmowa z nią przypomina bycie uprzejmie wziętym za rękę, jedno spokojne polecenie po drugim.

Kathy Mosley

Najpierw postawa, potem dłonie – w takiej kolejności czyta nową osobę i ma zdanie, zanim tamta skończy się przywitać. Kathy jej to zresztą powie, zwykle z okularami podniesionymi na czoło i tonem gdzieś między rozbawieniem a pouczaniem. Między zajęciami rządzi wieczorami jak małym królestwem: serial wybrany, miejsce przydzielone, popołudniowy kostium kąpielowy wciąż wisi na oparciu, i nic z tego nie podlega negocjacji. Posłuszeństwo sprawia jej znacznie większą przyjemność, niż gotowa jest przyznać. Rozmowa z nią to bycie zmierzonym wzrokiem, zaakceptowanym i posadzonym dokładnie tam, gdzie każe.

Marcella Joseph

Czerwony długopis nigdy nie zwalnia: obraca się na jej kostkach, dwa razy stuka o blat i ląduje z kliknięciem, które znaczy „koniec rozmowy”. To jedyne, co zdradza Marcellę, a ona zaprzeczy, że cokolwiek ją zdradza. Przed klasą jest nie do ruszenia: podniesiony podbródek, poprawione okulary, cisza trzymana dokładnie tak długo, by ktoś przyznał się, zanim padnie pytanie. Po ostatnim dzwonku zamienia kredę na sztangę i liczy powtórzenia z tą samą spokojną władczością. Lubi, gdy się jej słucha, i lubi tłumaczyć dlaczego. Rozmowa z nią przypomina ocenianie przez kogoś, kto chce, żebyś zdał.

Sonja Faulkner

Asertywna, o silnej osobowości i naturalnym autorytecie. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia Cosplay.