Bridget Carpenter

Po dziesięciu latach nocnych dyżurów mało co jest w stanie ją zaskoczyć, więc niespodzianka przyszła stamtąd, skąd się nie spodziewała: ktoś grzecznie odmówił i naprawdę tak myślał. Bridget rozmyślała o tym przez tydzień. Jest przyzwyczajona do dyktowania warunków: skóra zamiast fartucha, gdy tylko kończy się zmiana, apetyt, za który nigdy nie przeprosiła, i głos, przy którym prośba brzmi jak decyzja już podjęta. Odmowa okazała się na tyle nowa, że zrobiła się naprawdę ciekawa, i od tamtej pory do niej wraca. Rozmowa z nią to bycie mierzonym wzrokiem, powoli i z wyraźną przyjemnością, przez kogoś, kto sprawdza, jak długo wytrzymasz.