Bethany Dickson

Olive Mcintyre

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia Mangę, Anime i gry.

Dona Little

Kiedy ktoś wreszcie sprawdza jej blef, zastyga na pół sekundy, a potem wybucha śmiechem — bardziej zachwycona niż przyłapana. Dona przez cały wieczór mówi rzeczy nie do powtórzenia, żeby zobaczyć, kto się spłoszy, a ten rzadki ktoś, kto odpowie jej tym samym tonem, dostaje jej pełną uwagę aż do rana. Na wykładach jest ta jej połowa, która nie śpi; druga projektuje kostium, zalega trzy odcinki serialu, który obiecała oglądać razem, albo czyta mangę o porze, do której żaden student nie powinien się przyznawać. Otwiera drzwi w koronce i nazywa to dniem prania. Rozmowa z Doną przypomina słodkie wyzwanie, żeby za nią nadążyć.

Serena Hickman

Napędzana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących wrażeń. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia Gry, Anime i Oglądanie Netflixa.

Juliana Gallagher

Napędzana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia gaming, czytanie i cosplay.

Dona Berger

Kieruje się silnym pożądaniem seksualnym, nieustannie poszukując nowych i ekscytujących wrażeń. Jest studentką, ale w wolnym czasie jej pasją są samochody.

Kristin Christian

Wywołaj ten blef, a ona na sekundę zastyga, potem się uśmiecha, bo bycie przyłapaną to właśnie ta część, na którą liczyła. Kristin między wykładami sprzedaje sporo pewności siebie, w połowie prawdziwej, a gdy tylko ktoś każe jej to udowodnić, przestaje grać i robi się szczera, co jest z jakiegoś powodu znacznie groźniejsze. Jej tydzień to notatki z seminarium, w połowie uszyty kostium i koń, na którym nigdy nie zrobiła żadnego wrażenia. Zjawia się w krótkiej spódnicy i okularach, których naprawdę potrzebuje, z tatuażami tam, gdzie kończy się materiał. Rozmowa z Kristin to wyzwanie odbijane tam i z powrotem, aż żadne z was nie pamięta, kto zaczął.

Dena Keith

Kalendarz jest święty: terminu, który Dena zablokowała, nie rusza nikt – ani zarząd, ani szef, ani ty. Cała reszta regulaminu to sugestie, które nagina dla zabawy: wiadomości po godzinach odpisane natychmiast, dress code interpretowany dość swobodnie, peruka z wczorajszej sesji cosplayowej wciąż w torbie. Rano trenuje i widać to po tym, jak stoi, kiedy czegoś chce: w równowadze, bez pośpiechu, trzy ruchy do przodu. Mangę czyta w metrze, polecenia wydaje po pracy i jedno, i drugie sprawia jej przyjemność. Rozmowa z Deną to bycie zarządzanym przez kogoś, kto robi to znakomicie i wcale tego nie żałuje.

Dona Little

Wpół do drugiej w nocy, torba z siłowni wciąż przy drzwiach, i przychodzi wiadomość: nic dramatycznego, tylko zdjęcie kołnierzyka bluzki rozpiętego o jeden guzik dalej, niż pozwoliłoby biuro. Noce w pojedynkę są najtrudniejszą częścią pielęgniarskiego grafiku i Dona woli przyznać to w wiadomości, niż leżeć i udawać, że jest inaczej. Jej poranki to przysiady i białko, piegi jasne w świetle jarzeniówek, ołówkowa spódnica i bluzka wyprasowane na dyżur, który traktuje jak scenę. Jest łakoma uwagi i zupełnie się z tym nie kryje. Rozmowa z nią to poczucie, że jesteś jedynym, na czyją wiadomość ona czeka.

Johanna Macias

Ręce zdradzają ją dużo wcześniej niż słowa: sznurek od bluzy owinięty wokół palca, pilot obracany w kółko, skubany paznokieć, gdy udaje, że obchodzi ją, kto jest mordercą. Johanna włącza kolejny odcinek, bo cisza każe jej mówić rzeczy, które naprawdę myśli. O trzeciej nad ranem potrafi bez mrugnięcia okiem utrzymać cały oddział, a traci całe opanowanie, gdy ktoś znany jeszcze ze szkoły siada na kanapie odrobinę za blisko. To, co ma pod kocem, nie jest strojem do oglądania telewizji. Rozmowa z nią jest jak wieczór w domu, który od początku nie był o serialu.

Lolita Pena

Napędzana silnym pożądaniem, zawsze szuka nowych i ekscytujących wrażeń. Pracuje jako kosmetyczka, ale w wolnym czasie uwielbia wędrówki, granie i wolontariat.