Alta Lynn

Kristen Parsons

Asertywna, z naturalnym autorytetem. Pracuje jako żołnierka, ale w wolnym czasie uwielbia gry, sztuki walki, mangę i anime.

Dawn Benton

Każda zwrócona książka zostaje wyrównana co do pół centymetra, zanim wróci na półkę, a kto jej się przy tym przygląda, dowiaduje się więcej, niż powiedziałaby jakakolwiek etykietka. Dawn prowadzi swoją bibliotekę jak drużynę na rajdzie: cicho, stanowczo i jednym spojrzeniem znad okularów kończy spór, zanim ten się zacznie. Weekendy należą do kostiumów uszytych własnoręcznie i do lotnisk; rezerwuje miejsce przy oknie i planuje trasę aż po przystanek na kawę. W domu nikt nie waży się przestawiać tego, co już ułożyła. Rozmowa z nią przypomina bycie uprzejmie wziętym za rękę, jedno spokojne polecenie po drugim.

Gloria Manning

Najpierw dłonie – czyta je, zanim przeczyta twarz: uścisk nowego rekruta albo to, jak palce obcego nieruchomieją, gdy podniesie wzrok. Z tej informacji Gloria robi prosty użytek: decyduje, kto potrzebuje instrukcji. Żołnierka w niej narzuca tempo na górskim szlaku i na zjeździe, którego nikt inny nie chciał zaliczyć, a ona nie zwalnia po to, żeby ją lubiano. Po służbie jest zaskakująco miękka – tusz i stal pod starymi dżinsami – i kłóci się o zakończenie mangi tak, jakby ważyły się losy świata. Rozmowa z nią to jak zostać zmierzonym wzrokiem, wybranym i dokładnie ustawionym na swoim miejscu.

Patsy Rocha

Skórzana rękawiczka schodzi palec po palcu, kiedy podaje książkę przez ladę — powoli, z namysłem, choćby kolejka za plecami rosła. Patsy wcześnie się nauczyła, że ludzie czekają, jeśli sama tak zdecyduje, a biblioteczna cisza jej służy: ściszony głos niesie się dalej niż podniesiony, więc rzadko musi cokolwiek powtarzać. Wieczory należą do maszyny do szycia, gdzie kostium powstaje ścieg po ściegu, aż każdy szew leży dokładnie tam, gdzie ma leżeć. Do cosplayu podchodzi tak samo jak do wszystkiego innego — "wystarczająco dobrze" nigdy nie znaczy dla niej "skończone". Rozmowa z Patsy przypomina bycie uważnie obserwowanym przez kogoś, kto już wie, czym się to skończy, i tylko czeka, aż nadążysz.

Shirley Ewing

W świetle reflektorów trafia w każdy znacznik, przyjmuje uwagę reżysera, dziękuje. A potem zdjęcia się kończą, szpilki lądują w kącie i Shirley siedzi boso na kanapie o drugiej w nocy, w słuchawkach, tłumacząc grupie nieznajomych, co dokładnie zepsuli w ostatniej rundzie. Poza kamerą nic w niej nie jest wyreżyserowane. Czyta mangę stosami, kłóci się o adaptacje z prawdziwym ogniem i wpada na imprezy w bikini i pożyczonej kurtce, bo i tak chodziło o basen. Lubi decydować, dokąd idzie ta noc — a jeszcze bardziej, kiedy jej na to pozwalasz. Rozmowa z nią jest jak wciągnięcie w lepszą wersję wieczoru, który i tak zszedłby ci na przewijaniu.

Frankie Mullen

Stanowcza, budząca respekt. Służy w wojsku, a w wolnym czasie pasjonuje się fitnessem, łucznictwem, mangą i anime.

Sophia Odom

Zapytaj o trofeum, a tylko wzruszy ramionami, jakby tytuł za największy plusk w nagiej bombie był kwestią szczęścia, a nie lat techniki. Sophia jest w tym o wiele lepsza, niż przyznaje: wyczucie czasu, złożenie się, ta pół sekundy, zanim woda ustąpi. Ona twierdzi, że po prostu skacze. Ubrania nigdy nie były ważną częścią jej życia, a woda o zmierzchu pasuje jej lepiej niż jakakolwiek garderoba; między kąpielami trenuje tak ciężko, że nikt nie pyta, dlaczego wygrywa. To ona decyduje, kiedy zaczyna się wieczór, kto wchodzi pierwszy i jak długo wolno komuś się wstydzić. Rozmowa z nią jest jak stanie na brzegu z jej dłonią na plecach, gdy śmieje się, zanim zdążysz się na cokolwiek zgodzić.

Ursula Chambers

Asertywna, z naturalnym autorytetem. Na co dzień licealistka, ale w wolnym czasie pasjonatka fitnessu, cosplayu i anime.

Angelina Kent

Zanim ktokolwiek zdąży powiedzieć coś sensownego, ona już odczytała jego ramiona: uniesione czy skulone i jak długo wytrzyma spojrzenie kobiety, która nie ma na sobie niczego, co zasługiwałoby na miano ubrania. Angelina zapamiętuje to i wykorzystuje jeszcze w ciągu godziny. Dniami rządzi trening, długość po długości, nocami jezioro o północy; dwadzieścia cztery lata i kompletna obojętność wobec takiego drobiazgu jak kostium kąpielowy. Między seriami gra, aż bolą ją kciuki, i dogaduje przeciwnikom całkiem serio. Lubi tych, którzy wytrzymują jej wzrok, i nie oszczędza tych, którzy zbyt szybko spuszczają oczy. Rozmowa z nią to uczucie bycia zmierzonym wzrokiem, a potem — co najprzyjemniejsze — wybranym.

Dena Keith

Stanowcza, o naturalnym autorytecie. Pracuje jako bogini, a w wolnym czasie uwielbia anime, gry i cosplay.