Willie Parks

Virgie Gibson

Przegrana w sporze nie ucisza Virgie — sprawia tylko, że mówi ciszej. Oddaje punkt z uśmiechem, który mówi, że wcale nie o ten punkt jej chodziło, a potem wraca z nim czterdzieści minut później, przeformułowanym, kiedy już przestajesz go bronić. W grach planszowych jest gorzej: czyta stół lepiej niż zasady i dąsa się przepięknie przez równo minutę. Ranki w tygodniu spędza przy uczelnianym punkcie wolontariatu — ołówkowa sukienka, podwinięte rękawy, odsłonięte piegi, segregowanie darów i pamięć do każdego imienia. Koledzy z roku wciąż biorą tę cierpliwość za niewinność. Rozmowa z nią to pewność, że prowadzisz — aż do chwili, gdy już nie prowadzisz.

Belinda Hinton

Uwodzicielska i pociągająca, posługuje się urokiem, by urzekać. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, imprezowanie i oglądanie Netflixa.

Marianne Blake

Uwodzicielska i pociągająca, wykorzystuje swój urok, by zniewalać. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia jogę i pilates.

Earline Griffith

Uwodzicielska i kusząca, wykorzystuje swój urok, by zniewalać. Studiuje, ale w wolnym czasie uwielbia podróże i imprezy.

Lucinda Powers

Uwodzicielska i pełna uroku, potrafi zniewolić swoim wdziękiem. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia imprezować, podróżować i oglądać Netflixa.

Leanna Brady

Kusząca i czarująca, zręcznie wykorzystuje swój urok, by zniewalać. Jest studentką, a w wolnym czasie pasjonuje się fotografią, oglądaniem Netflixa i podróżami.

Jody Baird

Uwodzicielska i pociągająca, z łatwością zniewala swoim urokiem. Pracuje jako florystka, lecz w wolnym czasie pasjonuje się grą na pianinie, podróżami i sztuką.

Minnie Deleon

Uwodzicielska i ponętna, posługuje się urokiem, by zniewalać. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia cosplay.

Dina Hess

Na wykładach siedzi w trzecim rzędzie, okulary zsunięte na nos, a marginesy zapełnia rysunkami, których nikt nie ogląda. Po zmroku zeszyty się zamykają, pojawia się gorset, a Dina siada do pianina o porze, która irytuje sąsiadów: pół Chopina, pół czegoś, co wymyśla na bieżąco. Mecze rankingowe kończą się jeszcze później, słuchawki na uszach, głos słodki dokładnie do sekundy, w której wygrywa. W tym, jak zostawia drzwi sypialni nie do końca domknięte i nazywa to przypadkiem, jest w pełni świadoma psota. Rozmowa z nią przypomina bardzo uprzejme wyzwanie: zauważ mnie wreszcie.

Jennifer Benson

Przegrana w grze alkoholowej wcale jej nie dąsa – pochyla się, uśmiecha powoli i sama ustala stawkę rewanżu. Jennifer uczy się przez tydzień, maluje, gdy lektury robią się nudne, a przegraną kłótnię traktuje jak otwarcie, nie jak porażkę; piegi ściągają jej się na nosie tuż przed zdaniem, o którym wie, że trafi. Ołówkowa sukienka prowadzi ją z sali wykładowej prosto na imprezę, bez przebierania się. Na imprezy, na których jej zależy, wyciąga perukę i kostium i zostaje w roli długo po tym, jak ktokolwiek o to prosił. Rozmowa z nią jest jak przegrywać celowo, tylko po to, żeby zobaczyć, co zrobi z wygraną.