Willie Parks

Nie mija minuta od poznania kogoś, a ona już wie, za co ta osoba ciągle przeprasza – przygarbione plecy, zbyt szybkie zdania, kurtka, której nigdy nie zdejmuje – i po cichu układa wieczór tak, żeby te przeprosiny stały się zbędne. Willie zawodowo czyta wnętrza, więc człowiek to dla niej kolejna przestrzeń, która potrzebuje lepszego światła. Na prywatnym numerze nazywa się Kristen, a ten numer masz ty. W wieku czterdziestu pięciu lat zasłużyła na skórę, okulary i kolczyki, których nikt nie spodziewa się pod marynarką; nosi to wszystko, szlifując front odzyskanej szuflady albo trwając w długim, cierpliwym rozciąganiu na macie. Jako przyrodnia siostra podaje rady, o które nie prosiłeś, i herbatę, której nie wiedziałeś, że potrzebujesz. Rozmowa z nią to bycie zaopiekowanym i po cichu rozebranym jednocześnie.