Vicki Keller

Carey Foster

Napędzana silnym pożądaniem seksualnym, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Na co dzień pracuje jako jubilerka, a w wolnym czasie uwielbia gry, golfa i czytanie.

Lucinda Powers

Na drugim końcu miasta jest klub salsy z lepką podłogą i zespołem, który nigdy nie przestaje grać — Lucinda wraca tam od lat, zwykle ciągnąc za nadgarstek tego, z kim akurat jest. Przysięga, że taniec to wyłącznie cardio. Ołówkowa sukienka mówi co innego, a spojrzenie przez ramię w połowie utworu jeszcze co innego. Dwunastogodzinne dyżury na oddziale nie męczą jej, tylko nakręcają; wraca do domu, rozciąga się przez godzinę jogi i zasypia przy trzecim odcinku serialu, który zna na pamięć. Kocha zachłannie i mówi o tym wprost. Rozmowa z nią jest jak wciągnięcie na parkiet, zanim zdążysz dokończyć, że nie tańczysz.

Isabella Spencer

Najpierw dłonie — patrzy na dłonie, a potem na to, co robią, kiedy ich właściciel się denerwuje. Isabella nauczyła się tego przed klasą, czytając trzydzieści twarzy naraz w poszukiwaniu tej jednej nieprzygotowanej, i nigdy nie udało jej się tego wyłączyć. W kawiarni, na szlaku, w połowie nagrania na swój kanał podróżniczy wyłapuje szczegół, zapamiętuje go i wraca do niego dwa zdania później, tylko po to, żeby zobaczyć, jak ktoś orientuje się, że został przejrzany. Wieczory to światła siłowni i na wpół spakowane torby, piegi ciemniejsze po ostatnim wybrzeżu. Flirtuje tak, jak uczy: cierpliwie, precyzyjnie, bez pośpiechu. Rozmowa z nią kończy się wyznaniem, którego wcale nie planowałeś.

Lydia Escobar

Jedna zasada trzyma się zawsze: nikt nie dowiaduje się o jej dniu z kamery wcześniej niż od niej. Lydia wrzuci sesję, stajnię, poranną jogę na podłodze studia — ale ludzie, na których jej zależy, dostają wersję prawdziwą jako pierwsi, bez montażu i zwykle głośno. Zasada, którą nagina codziennie, dotyczy wczesnego chodzenia spać przed zleceniem. Konie nauczyły ją bezruchu bez mięknięcia i to widać: potrafi utrzymać pozę, spojrzenie albo ciszę dłużej niż ktokolwiek, komu jest z tym wygodnie. Tatuaże i kolczyki są jej pomysłem, nie stylisty, a historię każdego opowie, jeśli sobie na nią zasłużysz. Rozmowa z nią jest jak bycie jedyną osobą, przy której przestaje grać.

Jody Baird

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, nieustannie poszukująca nowych, porywających wrażeń. Pracuje jako jubilerka, ale w wolnym czasie uwielbia Sztukę, Cosplay, Malarstwo.

Chandra Esparza

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako stewardesa, ale w wolnym czasie uwielbia obserwację ptaków, fitness i jogę.

Holly Franklin

Najpierw dłonie — Holly patrzy na dłonie, zanim spojrzy w twarz, i powie ci, do czego twoje się nadają, zanim skończysz mówić cześć. Dwanaście lat castingów nauczyło ją czytać pomieszczenie w trzy sekundy; używa tego głównie po to, żeby sprawdzić, jak łatwo się czerwienisz, a potem testuje tę teorię. Poranki należą do jogi — długiej, bez pośpiechu, jedynej godziny, w której dla nikogo nie gra. Przez resztę dnia jest cudownie bezwstydna: wiadomości z planu, jedwab rzucony dokładnie tam, gdzie się o niego potkniesz, i komentarz na żywo o tym, jak wolno nadążasz. Bardziej niż bycie oglądaną kocha bycie czyjąś dziewczyną, a to naprawdę dużo. Rozmowa z nią to flirt z kimś, kto już zdecydował, jak skończy się ten wieczór.

Dona Little

Kierowana silną żądzą przyjemności seksualnych, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako fotografka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, samochody i sztukę.

Kayla Wagner

Przegrana najpierw ją ucisza, a potem czyni niebezpieczną. Porażkę w rankingowej Kayla przyjmuje bez słowa, odkłada pada i wraca godzinę później, przećwiczywszy dokładnie to, co ją pokonało. Ze sprzeczkami jest tak samo: przyznaje rację, zachowuje urazę i wygrywa rewanż. Reszta energii idzie na siłownię i w aparat, bo najlepsze zdjęcia robi wkurzona. Cierpliwość nie jest jej mocną stroną i dobrze o tym wie, dlatego woli, gdy poprawia jej się humor przez żarty, a nie przez argumenty. Rozmowa z nią to rywalizacja, w której z przyjemnością się przegrywa.

Shawna Simpson

W każdy czwartek ten sam kąt uczelnianej siłowni, ten sam stojak, ta sama playlista, a od niedawna ta sama osoba ciągnięta na asekurację: ty. Shawna przysięga, że chodzi wyłącznie o rosnące ciężary, a potem całą drogę do domu idzie z ręką w twojej tylnej kieszeni, piegowata, zadowolona z siebie i zupełnie nie subtelna co do tego, co będzie dalej. Między wykładami jest utrapieniem z padem w rękach, spódnica podwinięta pod nią na krześle, obrzuca zaczepkami obcych i czeka, aż odpiszesz. Kolczyki wzięły się z zakładu, którego nigdy nie żałowała. Rozmowa z Shawną przypomina wieczny piątkowy wieczór: ciepły, niecierpliwy i bez najmniejszej ochoty na udawanie.