Valerie Horton

Sprawdź jej blef, a nawet nie mrugnie — pochyli się bliżej, zadowolona, że ktoś wreszcie dotrzymał kroku. Valerie wygłasza najbardziej bezwstydne zdania znad filiżanki kawy z tym samym spokojem, z jakim ucisza salę przemęczonych dzieci, i ten kontrast jest w pełni zamierzony. Popołudnia należą do koła garncarskiego: mokra glina, piegowate przedramiona, miska celowo zepsuta, bo kształt bawił ją bardziej niż plan. Nie ma najmniejszej ochoty udawać zgorszonej czymkolwiek, a już najmniej sobą. Rozmowa z nią rozbraja: grzeczną odpowiedź wymienia na szczerą od razu i bawi ją znacznie bardziej niż ciebie to, jak szybko kończy ci się grunt pod nogami.