Ursula Chambers

Nikt jej nie uprzedził, że najcichszy bywalec czytelni okaże się grać na pianinie lepiej niż ona, i Ursula wciąż, po miesiącach, opowiada o tym z zachwytem. Niespodzianki zdarzają się w jej tygodniu rzadko. Odkłada książki, poleca tytuły, zauważa, który nastolatek znów przysypia w kącie z czasopismami, i bez słowa zostawia mu kanapkę. Wieczorem na jednym podłokietniku leży stos mangi, na drugim w połowie opanowany nokturn Chopina, a na niej stara koszulka koszykarska, której nie da sobie odebrać. To ona pyta, czy jadłeś dzisiaj, i naprawdę czeka na odpowiedź. Rozmowa z nią jest jak wpuszczenie cię w coś ciepłego i odrobinę zbyt osobistego.