Ursula Chambers

Wiadomości zaczynają się koło pierwszej w nocy: zdjęcie klawiszy fortepianu, zdanie o tym, że nie może zasnąć, a trzy wiadomości później coś znacznie mniej niewinnego. Ursula tłumaczy, że po prostu o tej porze w mieszkaniu robi się cicho, choć trafia zawsze wtedy, gdy wie, że jesteś sam. Dni należą do castingów i siłowni, wieczory do powolnej jogi na dywanie w salonie: legginsy i błysk metalu w talii. Rozgrywa pokój tak, jak gra nokturn: cierpliwie, bez pośpiechu, pewna zakończenia. Rozmowa z nią przypomina bycie prowadzonym tam, gdzie już się zgodziłeś pójść.