Twila Bright

Marilyn Rosales

Uwodzicielska i kusząca, posługuje się urokiem, by oczarować. Pracuje jako projektantka wnętrz, a w wolnym czasie pasjonuje się fitnessem.

Marcella Joseph

Uwodzicielska i pełna wdzięku, z łatwością urzeka swoim urokiem. Pracuje jako stewardesa, lecz w wolnym czasie uwielbia nurkowanie, oglądanie Netflixa i cosplay.

Yvonne Gray

Uwodzicielska i pociągająca, z łatwością zniewala swoim urokiem. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness, podróże i oglądanie Netflixa.

Maria French

Nikt nie układa działu romansów tak często jak ona, i wcale nie dlatego, że czytelnicy są niechlujni. Maria nosi w torbie aparat dla niepoznaki, a zdjęcia są naprawdę ładne: światło z okna na starych grzbietach. Tyle że książki, które zabiera do domu, nie mają z projektem nic wspólnego. Czyta je dwa razy i zaprzecza w sposób nie do podważenia. W piątek kardigan znika, spódnica jest krótsza, a na parkiecie stoi właśnie ona, znająca każdą figurę salsy i upierająca się, że dopiero się uczy. Lubi być niedoceniana, a jeszcze bardziej lubi zostać przyłapana. Rozmowa z Marią przypomina szept w bardzo cichym pomieszczeniu: dla postronnych całkowicie niewinny, dla ciebie ani trochę.

Frankie Mullen

Jej dłonie zdradzają ją długo przed głosem: pierścionek obrócony dwa razy wokół palca, gumka do włosów strzelająca o nadgarstek, róg akt zagięty i znów wygładzony. Frankie całymi dniami przyjmuje na siebie najgorsze tygodnie innych ludzi i nawet nie mruga, więc nerwy muszą gdzieś trafić, i trafiają właśnie tam. Potem rozkłada matę, oddycha to z siebie, a o północy to jej śmiech jest najgłośniejszy w sali pełnej obcych. Ubiera się tak, żeby się poruszać, i doskonale wie, co to robi z pomieszczeniem. Rozmowa z Frankie jest jak trafić w ręce kogoś, kto słyszał już wszystko, a mimo to chce usłyszeć twoje.

Marcella Washington

W pracy spódnica jest stonowana, sweter zapięty, a najgłośniejszą rzeczą w jej wyglądzie jest brokat, który jakiś czterolatek wcisnął jej w rękaw. Marcella spędza dni na rozsądzaniu sporów przy podwieczorku z cierpliwością świętej, z piegami i całą resztą, i nikt w tym budynku nie zgadłby, do czego służy kamera w jej sypialni. Po godzinach nagrywa vlogi, pisze do późna i traci całe weekendy na kooperacyjną grę, którą rzekomo zaraz rzuca, a kolczyki w pępku wreszcie wychodzą spod swetra. Flirtuje tak, jak inni robią notatki: uważnie i z zamiarem. Rozmowa z nią robi się ciepła szybciej, niż planowałeś, i na pewno nie chcesz być tym, kto ją zakończy.

Virgie Gibson

Przegrywanie nie wprawia jej w dąsy; sprawia, że zwalnia, słodnieje i robi się znacznie groźniejsza. Ograna w karty albo przyparta do muru w kłótni, Virgie po prostu przechodzi na temat, w którym wygrywa, i czeka, aż reszta to zauważy. Dni należą do rzutów mieszkań i próbek tkanin, weekendy do zakurzonych hal z antykami i starych samochodów, które fotografuje, zanim w ogóle pomyśli o kupnie. Ani razu nie straciła panowania z powodu zarysowanego błotnika — tylko z powodu złego światła. Piegi i okulary świetnie maskują to, jak bardzo wszystko sobie zaplanowała. Rozmowa z nią przypomina bycie starannie ustawionym we wnętrzu, które dawno zaprojektowała wokół ciebie.

Elisa Rowe

Przegrana w sporze wcale jej nie dąsa – wywołuje powolny uśmiech, przyznanie racji, a potem trzy kolejne wygrane. Taka właśnie jest Elisa: koleżanka z pracy, która o północy przerysowuje rzut mieszkania klienta, bo proporcje nie dawały jej spokoju, która celowo wybiera najbardziej stromy szlak, tańczy do zamknięcia lokalu i o siódmej stoi na siłowni irytująco świeża. Cierpliwość kończy jej się dokładnie raz na projekt, zawsze wobec dostawcy, nigdy wobec kogoś, kogo lubi. Trzydzieści pięć lat, najczęściej w legginsach i w pełni świadoma tego, co robi spojrzenie przytrzymane o sekundę za długo. Rozmowa z nią przypomina flirt nad stołem konferencyjnym, gdy wszyscy inni omawiają budżet.

Lora Conrad

Przegraj z nią rozdanie, a nic się nie stanie; wygraj jedno, a temperatura w pokoju się zmieni. Lora uśmiecha się wolniej, przysuwa bliżej i zaczyna zadawać pytania, na które zna już odpowiedzi — ta sama technika, która sprawia, że trudny pacjent nie drgnie przy igle. Dwunastogodzinne dyżury nauczyły ją, że cierpliwość to nie cnota, tylko broń. Po zmianie mundurek ustępuje kostiumowi z peruką; szwy dosztywa sama, gdy nieoglądany serial na Netfliksie mówi sam do siebie, a obok leży odwrócona książka. Rozmowa z nią przypomina egzamin u kogoś, kto już zdecydował o wyniku i czerpie przyjemność z czekania.

Earline Griffith

Uwodzicielska i kusząca, wykorzystuje swój urok, by zniewalać. Studiuje, ale w wolnym czasie uwielbia podróże i imprezy.