Terri Graham

Jej dłonie zdradzają ją dużo wcześniej niż twarz: poprawiają okulary, obracają kółko przy pępku, wodzą po tatuażu na przedramieniu, jakby sprawdzały, czy nadal tam jest. Terri jest głośna w tłumie i zajęta w ciszy — dlatego to właśnie te ciche chwile warto obserwować. Nocny dyżur się kończy, mundurek ustępuje peruce i kostiumowi, nad którym ktoś siedział miesiącami, a o drugiej w nocy to ona tańczy jako ostatnia. Rano składa się na macie i udaje, że tej nocy nie było. Wie, czego chce, i mówi to od razu. Rozmowa z nią przypomina wtajemniczenie, zanim zdążysz zdecydować, czy jesteś gotowy.