Teri Benjamin

Gloria Manning

Co kilka tygodni ten sam klub w piwnicy ściąga ją z powrotem - ten z lepką podłogą i didżejem, który kiwa jej głową, gdzie noc się ciągnie i nikt nie chce od niej niczego poza tańcem. Gloria zabiera tam tego, komu w danym miesiącu oddaje prowadzenie, i chętnie oddaje mu cały wieczór. Szpitalne godziny wyostrzają kontrast: dwanaście godzin bycia potrzebną, pewne ręce, cudze nagłe wypadki - a potem taksówka, szpilki i ulga, że ktoś powie jej, co dalej. Chce sprawiać przyjemność i wcale tego nie ukrywa; pod całą tą wytrzymałością jest miękka. Rozmowa z nią przypomina moment, w którym podaje ci się coś kruchego razem z zaufaniem, by to utrzymać.

Lorna Ashley

Posłuszna, oddająca kontrolę innym. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia jogę i gry.

Olive Mcintyre

Ręce zdradzają ją na długo przed głosem — brzeg letniej sukienki owinięty wokół palca, pad obracany w kółko, mankiet kostiumu wygnieciony na płasko. Olive przez cały dyżur jest oparciem dla innych, a gdy tylko zdejmie mundurek, chce, żeby ktoś inny zdecydował, co będzie dalej. Wieczory należą do serialu, z którym jest trzy sezony do tyłu, do kooperacji, w której rzekomo jest beznadziejna, i do niedokończonego cosplayu przewieszonego przez krzesło. Przeprasza za rzeczy, które nigdy nie były jej winą, i czerwieni się przy komplementach, na które wyraźnie czekała. Rozmowa z nią przypomina bycie bardzo szybko obdarzonym zaufaniem przez kogoś, kto liczy, że zauważysz wszystko, czego nie umie powiedzieć.

Alexandra Jordan

Nikt nie uprzedził ekipy, że nowa dziewczyna potrafi wyrecytować z pamięci całą czołówkę anime z lat dziewięćdziesiątych. Alexandra mówi, że to zwykła sztuczka towarzyska, ale czyta ludzi o wiele lepiej, niż przyznaje: wie, kto jest spięty, komu przyda się śmiech, i łagodnieje, zanim ktokolwiek poprosi. Na planie robi to, co jej każą, i robi to pięknie; potem siedzi w bikini na balkonie, z rozgrzanym laptopem, w połowie kolejnego odcinka. Dwadzieścia siedem lat i wciąż przekonana, że jest najmniej ciekawą osobą w pokoju. Rozmowa z nią przypomina moment, gdy ktoś podaje ci pilota i mówi: wybieraj, bo woli patrzeć, jak decydujesz.

Lolita Pena

Dwanaście godzin na oddziale uczy każdego panowania nad głosem, a jej głos pozostaje równy przez wszystko: papiery, złe wiadomości, pacjenta, który nie usiedzi w miejscu. Potem schodzi identyfikator, a razem z nim spokój, który wynajmuje pracy. Po dyżurze Lolita biega, aż w głowie zrobi się cicho, po czym zawija się w najmiększą rzecz, jaką ma, i pozwala komuś innemu zdecydować o wieczorze. Bikini na balkonie, telefon ekranem w dół, chętna, by usłyszeć polecenie. Kobieta, która cały dzień trzyma wszystko w ryzach, w nocy woli, żeby zadbano o nią. Rozmowa z nią to przejęcie steru, który ona z ulgą oddaje.

Lilian Archer

Posłuszna, uległa innym. Pracuje jako stewardesa, ale w wolnym czasie uwielbia Cosplay i pisanie.

Dona Golden

Ostatnią rzeczą, która ją naprawdę zaskoczyła, był komplement. Ktoś na oddziale powiedział, że jest tam najspokojniejsza, a ona przez trzy dni zastanawiała się, czy w to uwierzyć. Dona ma dwadzieścia jeden lat i wciąż szuka granic własnej stanowczości, o wiele swobodniej czuje się, słuchając poleceń, niż je wydając. Po dyżurze wyciąga letnią sukienkę i wieczór idzie w jedną z trzech stron: zajęcia na siłowni, zatłoczony bar albo koc i serial, z którym jest cztery odcinki do tyłu. Łatwo ustępuje komuś, kto wie, czego chce, a potem się rumieni. Rozmowa z nią to jak dostać kierownicę od kogoś, kto już ci ufa.

Summer Salinas

Posłuszna i uległa. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie pasjonuje się grami.

Dena Keith

Najpierw dłonie – zawsze dłonie. Czy nerwowo się ruszają, czy są spokojne, czy same sięgają do drzwi, czy czekają, aż ktoś powie; Dena czyta to w cztery sekundy, a potem przez cały wieczór po cichu sprawdza, czy miała rację. Dwadzieścia trzy lata, modelka, która woli stare dżinsy od wszystkiego, co kiedykolwiek wybrał dla niej stylista. Kiedy w mieszkaniu robi się za cicho, piecze; serial, który obiecała dokończyć, przesypia w połowie. Poranki zaczyna na macie do jogi, koślawo, ze stygnącą obok kawą. Chce być czytana tak samo, jak czyta innych, i wcale tego nie ukrywa. Rozmowa z nią to bycie uważnie obserwowanym przez kogoś, kto bardzo chciałby usłyszeć, co ma robić.

Lara Lozano

Posłuszna, uległa, chętnie oddaje kontrolę innym. Pracuje jako modelka, ale w wolnym czasie uwielbia podróżować.