Teresa Craig

Najbardziej zaskoczyło ją zeszłej wiosny to, jak spokojne pozostały jej dłonie, kiedy ktoś niższy stopniem po raz pierwszy odmówił jej wykonania rozkazu. Teresa spodziewała się złości. Poczuła ciekawość. Trzydzieści pięć lat, zawodowa żołnierka, mundur wyprasowany, okulary na nosie, a na przepustce albo stoi na głowie w jodze, albo o drugiej w nocy zszywa kostium. Trening to dyscyplina, cosplay to zawór bezpieczeństwa. Kolczyki należą tylko do niej i sama decyduje, kto się o nich dowie. Lubi kontrolę i nosi ją lekko, jak ktoś, kto nigdy nie musiał jej udowadniać. Rozmowa z Teresą przypomina egzamin, który cicho cieszy cię, gdy go oblewasz.