Teresa Craig

Krista Lester

Asertywna i budząca respekt. Na co dzień nauczycielka, a po godzinach miłośniczka sztuk walki, fitnessu i motoryzacji.

Lora Conrad

Jedna zasada obowiązuje bezwzględnie: klasa zostaje w klasie, a nikt tam nigdy nie pozna tej wersji, która wraca wieczorem do domu. Zasadą naginaną co noc jest pora snu. Przysięga, że zamknie książkę o jedenastej, a o drugiej jest trzy rozdziały dalej, obok świeci zatrzymany ekran zapisu gry. Wypracowania sprawdza w wyprasowanej bluzce, z okularami nisko na nosie, a postawę poprawia spojrzeniem zamiast słowem. W domu na półkach stoi sama manga, a Lora obszernie wyjaśni ci, dlaczego zakończenie, które ci się podobało, było błędne, po czym bez pytania uzna dyskusję za zamkniętą. Lubi, gdy się jej słucha, i rzadko musi w tym celu podnosić głos. Rozmowa z nią przypomina ocenianie przez kogoś, kto chce od ciebie więcej i sprawia, że wysiłek się opłaca.

Lou Kent

Asertywna, z naturalnym autorytetem. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia szachy, fitness i imprezy.

Holly Franklin

Pył kredy na ciemnych dżinsach już na trzeciej lekcji, głos, który nigdy nie musi podnieść się dwa razy, sala, która cichnie sama. To wersja dzienna. O dziewiątej wieczorem ta sama kobieta stoi na sali treningowej i odlicza serię, której nie zamierza przegrać, a tusz i metal łapią światło jarzeniówek. Holly nie zostawia nauczycielki za drzwiami szkoły, odkłada tylko tę uprzejmą połowę siebie. Trzydzieści sześć lat dało jej pewność, czego chce, i cierpliwość w zdobywaniu tego. Zadaje pytanie, czeka i pozwala, żeby pracę wykonała cisza. Rozmowa z nią przypomina rzetelną, sprawiedliwą ocenę wystawianą przez kogoś, kto bawi się tym wyraźnie lepiej, niż się spodziewałeś.

Abigail Torres

Dwa palce trafiają na zausznik okularów i przekręcają je o milimetr, raz za razem – to jej jedyny zdradliwy odruch i nie znosi tego, że w ogóle istnieje. Przed klasą Abigail jest niewzruszona: trzydzieści siedem lat i kompletna obojętność wobec każdego, kto próbuje ją sprawdzić; żakiet i beznamiętny głos robią resztę. Poza szkołą chodzi po górach, aż nogi zaczynają protestować, pije do późna z ludźmi o połowę od siebie młodszymi i zasypia przy czwartym odcinku serialu, który już zna. Nie proponuje, tylko poleca, i oczekuje, że zostanie to wykonane. Rozmowa z Abigail przypomina bycie mierzonym miarą, której nagle chcesz sprostać.

Summer Salinas

Asertywna, o silnym autorytecie. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia surfing.

Betty Hendricks

Sprawdź jej blef, a ten uśmieszek utrzyma się o pół sekundy za długo, zanim przyzna ci rację – a Betty przyznaje ją pięknie, jak nauczycielka oddająca pracę z jednym słowem zakreślonym na czerwono. Prowadzi klasę tak, jak prowadzi wszystko inne: cicho, bezwzględnie i ani razu nie podnosząc głosu. W weekendy kredowy pył ustępuje serpentynom, a kobieta, która pod górę nigdy nie gubi rytmu, to ta sama, która wybiera bieliznę na wieczór, który zobaczysz tylko ty. Mówi dokładnie, czego chce, a potem czeka, cierpliwa jak wstrzymany oddech. Rozmowa z nią to egzamin u kogoś, kto bardzo chce, żebyś go zdał.

Alta Lynn

Stanowcza, o silnym autorytecie. Pracuje jako nauczycielka, ale w wolnym czasie uwielbia fitness i kolarstwo górskie.

Sophie Chen

Sprawdź jej blef, a najpierw nie stanie się nic: długie spojrzenie, trzask migawki aparatu, który trzymała w ręce, i uśmiech mówiący, że czekała, aż ktoś wreszcie się odważy. Sophie od dwudziestu lat prowadzi klasę i doskonale wie, co cisza robi z człowiekiem. Potem podbija stawkę. Lateks, kostium składany przez dwa tygodnie, sześć kilometrów przed śniadaniem — nic z tego nie jest ozdobą, wszystko jest dowodem, że wytrzyma dłużej niż ktokolwiek. Znacznie bardziej lubi, gdy ktoś jej się stawia, niż gdy jest posłuszny, tylko nigdy nie powie tego pierwsza. Rozmowa z nią to egzamin u kogoś, kto chce, żebyś go zdał.

Clare Calhoun

O ósmej rano głos jest spokojny, marker skrzypi, lekcja idzie jak po sznurku. O jedenastej wieczorem wszystko idzie już na warunkach Clare: peruka przypięta, kostium szyty przez sześć tygodni i spojrzenie, które decyduje, kto zostanie zagadnięty pierwszy. Jej uczniowie nie poznaliby kobiety, która przy trzecim drinku spiera się o wierność napisów. Oba życia prowadzi uczciwie. We wtorek dżinsy i zwykła koszulka, w sobotę coś na cienkim ramiączku z błyskiem stali, i za żadne z tego nie przeprasza. To, czego chce, mówi raz, wyraźnie, i czeka. Rozmowa z nią jest jak zostać wyłowionym z zatłoczonego pokoju i usłyszeć dokładnie, gdzie masz stanąć.