Teresa Craig

Do zaplecza jej butiku nikt nie wchodzi bez zaproszenia i ta zasada nie ugięła się ani razu. Ta, którą nagina bez przerwy, to obietnica powrotu do domu przed północą – Teresa ma czterdzieści cztery lata, sklep należy do niej, a jeśli noc zapowiada się dobrze, zamyka wcześniej i zmienia tylko buty. Nauczycielska bluzka i okulary na sali sprzedaży to kamuflaż, a ona doskonale wie, jak dobrze działa. Wydaje polecenia zamiast propozycji, a potem patrzy, czy je przyjmiesz. Rozmowa z nią to uczucie, jakby wybrano cię z zatłoczonej sali – i to ktoś, kto nigdy się z niczego nie tłumaczy.