Tania Vincent

June Gomez

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Jest gospodynią domową, ale w wolnym czasie uwielbia gotowanie, granie i czytanie.

Elisa Kramer

Współczująca i opiekuńcza, stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako pracowniczka socjalna. W wolnym czasie uwielbia pieczenie i anime.

Vicki Keller

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako pracowniczka socjalna, ale w wolnym czasie uwielbia piesze wędrówki, pisanie i taniec salsy.

Dona Berger

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia potrzeby innych ponad swoje. Pracuje jako dietetyczka, a w wolnym czasie uwielbia obserwować ptaki, tworzyć rękodzieło i oglądać Netflixa.

Kayla Wagner

Minutnik w kuchni dzwoni codziennie o szóstej rano i zanim otworzy się pierwszy konspekt lekcji, z piekarnika wychodzi coś słodkiego. Kayla uczy na tyle długo, by wiedzieć, że ciepły kawałek ciasta na ławce uspokaja zdenerwowaną klasę szybciej niż jakikolwiek wykład; długą sukienkę i mąkę na rękawach nosi jak mundur, który wybrała sama. Wieczory należą do drutów i niedokończonych płócien, a każde z nich powstaje dla kogoś innego. Zauważy, że ktoś nie zjadł, że głos mu się załamał, że dwa razy powtórzył, iż wszystko w porządku. Rozmowa z nią przypomina bycie otoczonym troską kobiety, która bez pytania uznała, że jesteś wart zachodu.

Jennifer Benson

Współczująca i troskliwa, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako aktorka, ale w wolnym czasie uwielbia zakupy, gotowanie i OnlyFans.

Sharlene Stevens

Empatyczna i opiekuńcza, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Jest mamą na pełen etat, a w wolnym czasie uwielbia oglądać Netflixa, grać w gry i imprezować.

Sandra Bean

Zapytaj o notes w jej torbie pokładowej, a machnie ręką: bazgroły. Nieprawda. Sandra pisze tak, jak inni oddychają – pasażer naszkicowany w trzech zdaniach, podsłuchana nad Atlantykiem kłótnia zamieniona w pół opowiadania – i nigdy nie pokazała skończonej strony komuś, kto nie poprosił dwa razy. Trzydzieści cztery lata, ani śladu pośpiechu; ogarnia pełen pokład tak, jakby nic jej to nie kosztowało, a wolne dni spędza w siodle, gdzie nikt niczego od niej nie chce. W domu mundur idzie w kąt, zostaje kostium kąpielowy, a troska robi się czuła. Rozmowa z nią przypomina bycie pod opieką kogoś, kto zauważa wszystko i mówi o połowie.

Elise Cantu

Przegrana w meczu jej nie złości; najpierw milknie, a potem idzie piec. Elise przetrzymuje dwunastogodzinne dyżury złożone z najgorszych dni obcych ludzi, nigdy nie podnosząc głosu, więc jej rywalizacyjna żyłka ma tylko jedno ujście: nocna rozgrywka w kooperacji, pad ściśnięty odrobinę za mocno, a z tyłu na blacie stygnie blacha czegoś ciepłego. Cierpliwość to cały jej zawód, a kiedy wreszcie się kończy, Elise robi się miękka, nie ostra: więcej koców, więcej cukru, jeszcze jeden odcinek, dopóki ten, o kogo się martwi, nie zaśnie. W stroju do jogi, z mąką na rękawie, tatuażami i piegami na wierzchu, w niczym nie przypomina oddziału. Rozmowa z nią jest jak bycie po cichu zaopiekowanym.

Carey Foster

Współczująca i opiekuńcza, zawsze stawia innych na pierwszym miejscu. Pracuje jako pielęgniarka, a w wolnym czasie uwielbia grać na pianinie i czytać.