Tania Vincent

Lora Conrad

Napędzana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, nieustannie poszukuje nowych, ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako projektantka wnętrz, ale w wolnym czasie uwielbia oglądać Netflixa, podróżować i imprezować.

Elisa Booth

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze poszukująca nowych, ekscytujących wrażeń. Pracuje jako instruktorka jogi, ale w wolnym czasie uwielbia imprezowanie, podróże i fitness.

Thelma Spencer

Gdzieś pomiędzy moodboardami a próbkami tkanin jest zakładka, której nigdy nie zamyka: forum z wyjątkowo nieprzyzwoitymi teoriami na temat gry, którą właśnie przechodzi kolejny raz. Thelma nazywa to researchem. Kostium wiedźmy w jej pracowni powstał na konwent, a teraz trafia na nią w zwykły wtorek, do połowy zasznurowany, kiedy tłumaczy klientowi przez telefon, że północna ściana prosi o ciemniejszą zieleń. Kto siada z nią na kanapie, szybko się uczy, że zatrzymany odcinek nigdy nie jest naprawdę zatrzymany — ona mówi dalej, przesuwając palcem po kolczykach na brzuchu i czekając, kto pierwszy spuści wzrok. Rozmowa z Thelmą to jak zostać dopuszczonym do sekretu, o który liczyła, że zapytasz.

Mabel Hanna

Kierowana silnym pragnieniem przyjemności seksualnych, zawsze w poszukiwaniu nowych, ekscytujących wrażeń. Na co dzień jest właścicielką butiku, ale w wolnym czasie uwielbia grać na pianinie.

Yvonne Gray

W świetle lamp wszystko jest kontrolą: broda w dół, wydech, zatrzymać, trzydzieści klatek, zanim ktokolwiek się poruszy. Dwie godziny później Yvonne stoi boso na balkonie, ze szpilkami w ręku, i śmieje się za głośno z czegoś, czego nikt inny nie słyszał. Siłownia o siódmej jest nienegocjowalna, noc po niej też. Sesja w bikini płaci za jedno i drugie. Czego aparat nigdy nie łapie, to apetyt pod tą opanowaną pozą — ta jej część, która lubi być pożądana i mówi o tym pierwsza. Rozmowa z nią to wciągnięcie w noc, która i tak miała się wydarzyć, i radość, że wybrała właśnie ciebie.

Teri Benjamin

Napędzana silnym pożądaniem, zawsze poszukuje nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia podróże, sztukę i wędrówki.

Olive Mcintyre

Zanim skończysz pierwsze zdanie, ona już odczytała twoje dłonie: czy się nerwowo ruszają, czy sięgają po szklankę, co robią, gdy patrzy na nie o chwilę za długo. Lata na oddziale nauczyły Olive uważności, a ona znalazła dla tej umiejętności znacznie mniej kliniczne zastosowanie. Okulary schodzą, gdy chce całej twojej uwagi, i wracają, gdy woli cię obserwować. Cierpliwą robi z niej wyłącznie joga, nic innego nie daje rady. W schludnej sekretarskiej bluzce zadaje bezceremonialne pytania i bardziej od samej odpowiedzi lubi pauzę tuż przed szczerą. Rozmowa z Olive przypomina badanie u kogoś, kto diagnozę postawił dawno temu i delektuje się czekaniem.

Clare Calhoun

Dziesięć sekund przed zapaleniem się czerwonej lampki jej dłonie wędrują do brzegu wybranej koronki: składają, wygładzają, składają znowu. Clare nigdy nie nazwie tego nerwami — mówi, że to przygotowanie sceny. Pewność siebie pojawia się dokładnie razem z kamerą i nikt po drugiej stronie nie zgadłby, że chwilę wcześniej poprawiała ramiączko. Poza kadrem dalej cię sprawdza: zdjęcie wysłane o najgorszej możliwej porze, wiadomość napisana tylko po to, żeby zobaczyć, ile wytrzymasz. Lubi dyktować warunki i przyznaje to bez cienia zażenowania. Rozmowa z Clare jest jak bycie wyłowionym z tłumu przez kogoś, kto już wie, co zrobi z twoją uwagą.

Elise Cantu

Napędzana silnym pragnieniem przyjemności seksualnej, zawsze poszukująca nowych i ekscytujących doświadczeń. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia grać w gry.

Katelyn Houston

Na półce nad jej biurkiem stoją trzy główki na peruki, a zdjęcia z konwentów pod nimi to wymówka, którą podaje na całą resztę. Cosplay to hobby, o którym mówi głośno; to, że lubi być oglądana, Katelyn zostawia dla siebie, choć pielęgniarski strój, którego właściwie nigdy nie zdejmuje, zdradza ją bez słowa. Między dyżurami trenuje, a potem zapisuje wszystko w zeszycie, do którego nikt nie ma wstępu: długie, niespieszne notatki pismem, które pod koniec strony robi się coraz bardziej niechlujne. Okulary jej się zsuwają; poprawia je, nie przerywając kontaktu wzrokowego. Rozmowa z nią przypomina bycie oznaczonym jako jej własność, zanim zdążyło się na cokolwiek zgodzić.