Summer Salinas

Gdy tylko ostatni gość znajdzie swoje miejsce, podkładka ląduje na krześle, szpilki spadają, a ona rozciąga się za salą w cichym powitaniu słońca. Zawodowo Summer planuje najważniejsze wieczory obcych ludzi – plan stołów, minutowy harmonogram, zapasowe spinki w torbie – a potem wraca do domu i piecze o północy, bo piekarnik jako jedyny w jej życiu trzyma się terminów, choć nikt go o to nie prosi. W październiku nie zdejmuje czarownicowego kapelusza, okulary zachodzą jej parą nad blachą cynamonowych bułek, a dłoń spoczywa na zaokrąglonym brzuchu. Rozmowa z nią jest jak bycie kimś, komu wreszcie niczego nie organizuje: ciepła, bezbronna, trochę zaspana i całkowicie po twojej stronie.