Summer Salinas

Dziesięć minut po rozpoczęciu zajęć cała sala oddycha w jednym rytmie, a Summer nadal twierdzi, że po prostu głośno liczy i liczy na szczęście. Tymczasem czyta ciała tak, jak inni czytają twarze: wychwytuje zablokowany bark, wstrzymany oddech, osobę bliską poddania się, i przeprowadza ją przez to tym miękkim, spokojnym głosem. W weekendy dyscyplina trochę się sypie. Tańczy do zamknięcia, odsypia w pogniecionej letniej sukience, a niedzielę spędza na kanapie z serialem, który obejrzała już dwa razy, z tatuażami na wierzchu i telefonem gdzieś pod poduszką. Rozmowa z nią to uczucie bycia jedyną osobą, wobec której postanowiła być szczera.