Sophie Chen

Jedna zasada trzyma się zawsze: co powiedziane po ciemku, tam zostaje – i ani razu się nie wygadała. Zasadą, którą nagina każdej nocy, jest ta o trzymaniu rąk przy sobie pod wspólnym dachem. Sophie czyta do drugiej, pisze w notesie strzeżonym jak tajemnica państwowa i fotografuje wszystko poza tym, co najbardziej chciałaby zapamiętać. Legginsy, okulary wsunięte we włosy, stygnący dzbanek herbaty obok laptopa – taką wersję dostaje większość. Druga wersja jest bardziej bezpośrednia i wcale się tego nie wstydzi. Rozmowa z nią daje poczucie bycia po cichu wybranym.